بيشتر مباحث مهدويت از منظر كلامى يا تاريخى بررسى مى‌شوند، اما در واقع مباحث مهدويت از منظرهاى مختلفى طرح‌شدنى است. در انديشه سياسى شيعى، با توجه به محوريت آموزه امامت، مباحث سياسى مهدويت اهميت ويژه‌اى دارند؛ زيرا از يك سو، مهدويت با آموزه امامت پيوند خورده است، و از سوى ديگر، با تحقق حكومت جهانى مهدوى آرمان مدينه فاضله اسلامى محقق مى‌شود و ظلم و ستم از دنيا رخت برمى‌بندد. از اين جهت، آموزه مهدويت اسلامى، ابعاد سياسى بسيار مهمى در معارف اسلامى دارد و شايسته است تا با نگرشى تخصصى و با استفاده از دست‌آوردهاى علوم سياسى، بررسى شود.

براى ورود به مباحث سياسى مهدويت، نخست بايد مباحث سياسى مهدويت مسئله‌شناسى شوند، و در ضمن آن، ره‌يافت‌هاى مختلفى كه در بررسى اين مباحث كاربردى هستند، شناسايى شوند. اين ره‌يافت‌ها گاه در قالب گرايش‌هاى مختلف علوم سياسى است كه از اين جهت، گرايش‌هاى مختلف علوم سياسى و ارتباط آنها با مباحث مهدويت نيز بايد شناخته شوند.

از اين‌رو، با مرورى بر مفهوم سياست و روى‌كردهاى مختلف به سياست در جهان امروز، مباحث مهدويت در قالب گرايش‌هاى مختلف علوم سياسى، بررسى خواهد شد.

چيستى مفهوم سياست‌

اولين بحث در مورد سياست، تبيين مفهومى آن است. سياست چيست؟

اين پرسش بدان جهت اهميت دارد كه اگر مباحث سياسى مهدويت را بخواهيم بشناسيم، ابتدا بايد سياست را تعريف كنيم. در مفهوم‌شناسى سياست، ابتدا بايد يادآور شد كه اصطلاح سياست هم در مورد خود فعل سياست و هم در مورد علم به آن، يعنى در مورد علم سياست به كار رفته‌