ناسازگارى كه در مواردى جهانى شدن با آموزه مهدويت مى‌يابد، نگرش اين مقاله آن است كه جهانى شدن در كل، زمينه‌هاى باور به آموزه فرج اسلامى را تسهيل و تقويت مى‌كند.

مقدمه‌

جهانى شدن پديده‌اى است كه در چند دهه اخير فراتر از عرصه تحولات اقتصادى، سياسى، اجتماعى و فرهنگى توجه مجامع علمى را برانگيخته است. جهانى شدن از اين جهت، توجه پژوهش‌گران و صاحب‌نظران عرصه مطالعات دين پژوهى را هم به خود جلب كرده است. برگزارى همايش‌ها، سمينارها و ميزگردهاى مختلف به همراه صدها اثر تحقيقاتى در اين زمينه، گوياى جدى بودن پديده جهانى شدن در نزد دين پژوهان كشور ماست. فراتر از مسئله چيستى و ماهيت اين پديده، يكى از محورهاى مهمى كه مى‌تواند مورد توجه دين پژوهان قرار گيرد، توانايى و ظرفيت مفاهيم جديد و به ويژه جهانى شدن در فهم آموزه‌هاى دينى است. در حوزه مطالعات اسلامى نزديك‌ترين بحث در اين باره آموزه حكومت جهانى اسلامى است كه عصر موعود را محقق مى‌سازد. از اين‌رو، مباحث مهدويت در پرتو مباحث جهانى شدن بررسى شده و زمينه‌هاى تناسب و سازگارى و ناسازگارى بين آنها مطالعه گرديده است. در اين زمينه نيز به نظر مى‌رسد، آموزه فلسفه فرج كه رويه ديگرى از حكومت جهانى اسلامى است، در ارتباط مستقيم با پديده جهانى شدن قرار مى‌گيرد. برخلاف قرائت‌هاى مختلف و گاه متعارض از جهانى شدن، از ديدگاه نوشتار حاضر، پديده جهانى شدن مى‌تواند با قرائت خاصى با نام" ظرف تحول تاريخى"، از جهاتى در فهم پذيرى و تبيين آموزه فرج، مؤثر واقع شود. بنابراين، سعى مى‌كنيم ابعادى از جهانى شدن را جست‌وجو كنيم كه مى‌تواند در فهم آموزه دينى- اسلامى فلسفه فرج مؤثر