ايران؛ ديروز، امروز، فردا
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

ايران؛ ديروز، امروز، فردا - نصرى، محسن - الصفحة ٨٢

شاپورجى (شاپور ريپورتر) همان نقشى را براى محمدرضا ايفا مى‌كرد كه پدرش اردشير جى براى رضاشاه. اين نقش، حمايت از محمدرضا شاه و كمك به او براى خدمت بيشتر به انگلستان بود. بدين جهت، شاپور جى در سال ١٩٦٩ (١٣٤٧ ش) توسط ملكه انگليس به دريافت «نشان امپراتورى بريتانيا» (

O. B. E )

نايل گشت و در سال ١٩٧٣ (١٣٥١ ش) طى مراسم باشكوهى در كاخ بوكينگهام «شواليه» شد.[١]

وابستگى ذلت‌آور رژيم پهلوى و دخالت‌هاى آمريكا و انگليس در ايران بس آشكار است. براى نمونه، قسمت‌هايى از سند بسيار محرمانه‌اى را كه ريچارد هلمز (سفير سابق آمريكا در ايران) به تاريخ دهم ژوئيه ١٩٧٤ (١٩/ ٤/ ١٣٥٣) به واشنگتن ارسال داشته، نقل مى‌كنيم:

روابط ايران و آمريكا عالى است. ما در ايران از موقعيت ممتازى برخورداريم و نقش برجسته‌اى در مناسبات سياست خارجى ايفا مى‌كنيم ....[٢]

گفتنى است ريچارد هلمز رئيس سازمان سيا بود و بعدها به‌عنوان سفير آمريكا در ايران معرفى شد كه اين خود سلطه و جايگاه آمريكا در ايران را به‌خوبى مى‌نماياند.

ويليام سوليوان كه آخرين سفير آمريكا در ايران بود، در خاطراتش مى‌نويسد:

تعداد كارمندان آمريكايى سفارت آمريكا در تهران ٢ هزار نفر و كارمندان ايرانى سفارت هم ٢ هزار نفر بودند.[٣]

درحالى‌كه امروز تعداد كل كارمندان وزارت امور خارجه‌جمهورى اسلامى ايران حدود ٣٥٠٠ نفر است. اين وابستگى ذلت‌آور در دوران پهلوى تا بدان پايه بود كه با پيروزى انقلاب اسلامى، زبيگنيو برژينسكى (مشاور امنيت ملى دولت كارتر) در كتابش مى‌نويسد:

سرنگونى شاه از ديدگاه راهبردى براى ايالات‌متحده و از نظر سياسى براى شخص كارتر فاجعه‌آميز تلقى مى‌شود.[٤]


[١]. همان، ج ٢، ص ١٨٨ و ١٩٤.

[٢]. دانشجويان مسلمان پيرو خط امام، اسناد لانه جاسوسى آمريكا، ج ٨، ص ٩٤.

[٣]. ويليام سوليوان‌و آنتونى پارسونز، خاطرات دو سفير، ص ٤٤.

[٤]. زبيگنيو برژينسكى، قدرت و اصول، ص ٤٦٩.