امروز مقرر مى‌داريم كه مجلس مزبور را به شرح دستخط سابق سريعاً دائر نموده، بعد از انتخاب اجزاى مجلس، فصول و شرايطنظامنامه مجلس شوراى اسلامى را موافق تصويب و امضاى منتخبين- به طورى كه شايسته ملت و مملكت و قوانين شرع مقدس باشد- مرتب نمايد.

در اين فرمان، طرح «مجلس شوراى اسلامى» و «قوانين شرع مقدس» بيانگر ماهيت اسلامى و دينى نهضت و خواسته‌هاى مردم است كه متأسفانه با فريبكارى و دخالت انگليس و جريان فراماسونرى وابسته، به انحراف گراييد و «مشروطه» انگليسى سلطه يافت.

٥. تحصن‌ها پايان يافت و با برگزارى انتخابات و مشخص شدن نمايندگان اشراف، بازرگانان، كشاورزان، اعيان، روحانيان و ديگران، اولين مجلس ايران در مهر ١٢٨٥ ش تأسيس و مباحث مربوط به تدوين قانون اساسى مطرح گرديد. بدين‌رو، در دى ماه ١٢٨٥ ش قانون اساسى به تصويب نمايندگان مجلس رسيد و مظفرالدين شاه با امضاى آن پس از چند روز فوت كرد و محمدعليشاه به پادشاهى رسيد.

٦. با توجه به اقدامات جريان وابسته به سفارت انگليس در مجلس و تدوين قانون اساسى بر پايه قوانين فرانسه و بلژيك و از سويى ناديده گرفتن قوانين اسلامى در فرمان مظفرالدين شاه و حذف واژه «اسلامى» از عنوان مجلس و تبديل آن به «مجلس شوراى ملى»، آيت‌الله شيخ فضل‌الله نورى از رهبران اين نهضت مردمى، در اعتراض به انحرافِ پديد آمده در نهضت عدالتخانه، به حرم حضرت عبدالعظيم حسنى در شهر رى هجرت كرد و با تحصن در آنجا همراه بسيارى از پيروانش به افشاگرى و سخنرانى پرداخت و مسئله «مشروطه مشروعه» را مطرح نمود.

٧. با پيگيرى آيت‌الله شيخ فضل‌الله نورى در مهرماه ١٢٨٦ در متمم قانون اساسى، موضوع نظارت پنج نفر از علما بر مصوبات مجلس شوراى ملى تصويب گرديد، اگرچه تا پيروزى انقلاب اسلامى ايران هيچ‌گاه اين اصل مهم قانون اساسى مشروطه به‌درستى اجرا نشد.

٨. با توجه به وابستگى محمدعلى شاه به روسيه و مخالفت روسيه با مشروطه انگليسى، به دستور محمدعلى شاه، لياخوف روسى- فرمانده نيروهاى نظامى روس در ايران- مجلس شوراى ملى را در دوم تيرماه ١٢٨٧ ش به توپ بست كه در نتيجه عده‌اى كشته و مجروح‌