درآمدهاى ارزى كشور تا حدود يك پانزدهم كاهش حقيقى داشته است؛ يعنى اگر در سال ١٣٨٦ به ميزان ٧٠٠ ميليارد دلار درآمد ارزى داشتيم، با ٢٤ ميليارد دلار دوران پهلوى برابر بوده است، درحالى‌كه تنها ٧٠ ميليارد دلار از صادرات نفت درآمد ارزى به‌دست آورده‌ايم.

از ديگر سو، اگر ايجاد موانع متعدد- كه در شش مورد بدانها پرداختيم- مورد توجه قرار گيرد، عمق فاجعه در كاهش درآمدهاى دولت آشكارتر خواهد شد. در مباحث بعدى پى‌مى‌گيريم كه نظام جمهورى اسلامى با اين درآمد كمتر و موانع بسيار، در توسعه و عمران كشور چه اقداماتى انجام داده است.

ب) بررسى تغييرات توسعه‌اى و عمرانى ايران (هزينه‌ها)

اينك برآنيم با طرح برخى شاخص‌هاى توسعه‌اى و عمرانى، تغييرات صورت‌گرفته از دوره رژيم پهلوى تا نظام جمهورى اسلامى را در راستاى حركت به‌سوى پيشرفت و توسعه بررسى كنيم تا توسعه و عمران كشور با توجه به درآمد كمتر و موانع بيشتر روشن گردد.[١]

ده شاخص اصلى توسعه و عمران بدين قرار است:[٢]

١. شيوه‌زندگى‌

نمايش تصوير

در رژيم پهلوى بيشتر جمعيت ٣٥ ميليونى كشور در روستاها بدون كمترين امكانات‌

[١]. بنگريد به: مركز آمار ايران، سالنامه آمارى كشور؛ شوراى هماهنگى تبليغات اسلامى، ره‌توشه انقلاب؛ سازمان مديريت و برنامه‌ريزى، گزارش اقتصادى؛ همو، گزارش ربع قرن عملكرد نظام جمهورى اسلامى ايران؛ همو، هفته‌نامه خبرى- تحليلى برنامه؛ مؤسسه فرهنگى قدرولايت، دستاوردهاى انقلاب اسلامى ايران؛ على‌اكبر كلانترى، رويش؛ درآمدى بر كارآمدى نظام جمهورى اسلامى ايران.

[٢]. كليه آمارها در اين ده شاخص در دوران پهلوى مربوط به سال‌هاى ١٣٥٥ تا ١٣٥٧ و در دوران جمهورى اسلامى مربوط به سال‌هاى ١٣٨٤ تا ١٣٨٦ و در مواردى ١٣٨٧ است.