امپراتورى بزرگى چون دولت عثمانى غلبه كردند و چطور اين گروه اندك با روسيه جنگيده‌اند و تعداد زيادى از آنان را هلاك كرده‌اند؟ و دانستم كه تمام اينها به‌خاطر وحدت مذهبى آنان و به‌واسطه عقيده و ايمانشان به اسلام است ... من نيز در صدد ايجاد آيين ديگرى بودم كه مرز نمى‌شناخت و مخصوص يك وطن نبود؛ زيرا تمام فتوحات به‌خاطر حب وطن و وحدت مذهبى بوده است.[١]

بر همين بنياد، سيدعلى محمد شيرازى معروف به «باب» با فوت سيدكاظم رشتى تحت‌تأثير تلقينات دالگوركى ادعاى جانشينى او را مطرح ساخت.[٢] او در سال ١٢٦٠ ق مدعى «ذكريت» (مفسر قرآن) شد و در ١٢٦١ ق نيز ادعاى بابيت كرد؛ بدين معنا كه وسيله ارتباط با امام‌زمان (عج) است. او در سال ١٢٦٢ ق ادعاى مهدويت، در ١٢٦٣ ادعاى نبوت، در ١٢٦٤ ادعاى ربوبيت و در سال ١٢٦٥ ق نيز ادعاى الوهيت نمود.[٣]

او با بنيان‌نهادن فرقه ضاله «بابيت»، به فتنه‌انگيزى و شورش پرداخت، اما به دستور ميرزا تقى‌خان اميركبير دستگير و در شعبان سال ١٢٦٦ ق در تبريز اعدام گرديد. با اعدام «باب» يكى از شاگردان او به نام ميرزا حسينعلى كه خود را «بهاءالله» ناميد، رهبرى اين فرقه‌را برعهده گرفت، اما اميركبير او را به عراق تبعيد كرد. وى با شهادت اميركبير به ايران بازگشت و در خدمت منافع استعمارگرانى چون روس و انگليس قرار گرفت.

با مرگ بهاءالله فرزندش عباس افندى به‌عنوان «عبدالبهاء» تا سال ١٣٠٠ ش و سپس نوه دخترى او شوقى افندى رهبرى اين فرقه ضاله را برعهده داشتند. پس از مرگ شوقى افندى در سال ١٣٣٦ ش در لندن، رهبرى اين فرقه ضاله به همسر آمريكايى او «روحيه (مارى) ماكسول» رسيد. بهاييان در دهه ١٣٤٠ كنفرانس ويژه‌اى با حضور سران مهم فرقه بهائيت در لندن تشكيل دادند و در اين كنفرانس نُه نفر را به‌عنوان اعضاى مجلس بيت‌العدل برگزيدند. آن‌گاه اين بيت‌العدل به شهر حيفا در رژيم صهيونيستى منتقل شد كه تاكنون فعال است. روحيه ماكسول نيز در سال ١٣٧٨ ش مُرد.[٤] در خصوص وابستگى و خيانت اين فرقه، برخى‌

[١]. كينياز دالگوركى، اسرار فاش شده جاسوس روس در كشورهاى اسلامى، ص ٥١.

[٢]. همان، ص ٤٦.

[٣].« بهائيت؛ آنگونه كه هست»، روزنامه جام‌جم( ويژه‌نامه ايام، ٦/ ٦/ ١٣٨٦)، ص ٦٤.

[٤]. بنگريد به: دفتر پژوهش‌هاى مؤسسه كيهان، سايه روشن بهائيت، ص ٩٧- ٨٣.