است كاخ‌هاى رضاشاه و محمدرضا شاه را با منزل اجاره‌اى ٦٠ مترى امام (قدس سره) و حسينيه جماران و يا زندگى ساده و استثنايى مقام معظم رهبرى مقايسه كنيم تا حقيقت روشن‌تر گردد.[١]

اگر رضاشاه پس از حدود ١٧ سال سلطنت از سربازى فقير به بزرگ‌ترين سرمايه‌دار ايران تبديل شد، امام‌خمينى (قدس سره) بعد از ده سال رهبرى چيزيبه دارايى‌اش افزوده نشد و حتى چند قطعه زمين موروثى كه از پدرشان بهايشان رسيده بود، در سال‌هاى پس از انقلاب اسلامى به محرومان شهرستان خمين بخشيدند.[٢]

همچنين آقاى دكتر محمود احمدى‌نژاد، رئيس جمهور منتخب ملت ايران، فهرست اموال خود را به رئيس قوه قضاييه چنين اعلام مى‌كند:

١. يك باب منزل مسكونى به مساحت ١٧٥ متر و ١٢٧ متر زيربنا، ٤٠ سال سابقه ساخت و در منطقه نارمك تهران؛ ٢. حساب جارى بانك ملت شعبه دانشگاه علم و صنعت براى دريافت حقوق از دانشگاه؛ ٣. حساب جارى بانك ملى شعبه وزارت كشور مربوط به دوره استاندارى اردبيل كه در حال حاضر موجودى ندارد؛ ٤. يك دستگاه اتومبيل پژو ٥٠٤ مدل ١٩٧٧ سفيد رنگ؛ ٥. دوخط تلفن ثابت شهرى.[٣]

بنابراين با انقلاب اسلامى ايران فساد مالى گسترده در رژيم پهلوى كه چپاول خارجى و غارت داخلى بود، پايان يافت و امروز در عرصه داخلى، «تخلف اقتصادى» به‌مراتب كمتر از آن دوره است. البته در سال‌هاى اخير با تدابير و دستورهاى مقام معظم رهبرى درخصوص مبارزه با مفاسد اقتصادى در برخورد با همين تخلفات، اقدامات خوبى صورت گرفته، ولى بى‌شك نيازمند تلاش بيشتر مسئولانيم.

اين در حالى است كه وقتى در دوره پهلوى خبرنگار فرانسوى به نام «اوليويه‌وارن» از شاه مى‌پرسد: «گفته مى‌شود فساد بخشى از اطرافيان شما را در امان نگذاشته است؟» شاه پاسخ مى‌گويد: «همه چيز ممكن است، ولى در اين مورد به خصوص بايد بگويم كه اين فساد نيست،

[١]. بنگريد به: گفتار سوم از فصل پنجم همين كتاب.

[٢]. روزنامه اطلاعات، ١١/ ٤/ ١٣٦٨، ص ١.

[٣]. روزنامه ايران، ١١/ ١٠/ ١٣٨٤، ص ١.