در جنگ رواني- تبليغاتى با بهره‌گيرى از رسانه‌هاى قدرتمند و اثرگذار بر افكار عمومى، تلاش مى‌شود ملتى از لحاظ فكرى و اعتقادى از هويت و توانمندى خود چشم بپوشد و تمايلات و رفتار خود را براساس خواست مراكز قدرت و سلطه شكل دهد.

سناتور گوردن اسميت در كنفرانس «ايران در هزاره سوم» در دانشگاه استنفورد سانفرانسيسكو با تأكيد بر استفاده از «اينترنت» براى تأثير بر افكار جوانان مى‌گويد:

در زمان جنگ ويتنام يك ارتشبد آمريكايى را مى‌شناختم كه مى‌گفت اشتباه مى‌كنيم كه بر سر ويتنامى‌هاى شمالى بمب مى‌ريزيم؛ بايد بر سر آنها «كاتالوگ» بريزيم و از طريق ارتباطهاى غيرنظامى در جنگ برنده شويم.[١]

بنابراين جنگ روانى- تبليغاتى در سال‌هاى پس از دفاع مقدس به‌گونه‌اى گسترده‌تر عليه انقلاب اسلامى و ملت بزرگ ايران به‌كار رفت و هنوز هم در موضوعاتى گوناگون ادامه دارد كه برخى از آنها عبارت است از:

١. اتهام تروريست بودن ايران و حمايت از تروريست‌ها؛

٢. اتهام ساختن سلاح‌هاى هسته‌اى؛

٣. اتهام نقض حقوق بشر؛

٤. اتهام عدم‌كارآمدى حكومت اسلامى و ولايت‌فقيه؛

٥. اتهام ايجاد خلل در روند صلح خاورميانه (تسليم و سازش اعراب در مقابل اسرائيل)؛

٦. اتهام تهديد بودن جمهورى اسلامى براى كشورهاى منطقه خاورميانه و خليج‌فارس.

در اين محورها با بهره‌گيرى از شايعه، دروغ و تهمت درصددند اقتدار و انسجام ملى و دينى ملت ايران را خدشه‌دار سازند؛ حال آنكه آمريكا، رژيم صهيونيستى و اروپا خود در رأس كشورهاى نقض‌كننده حقوق بشرند و در انجام عمليات‌هاى تروريستى و حمايت از تروريسم دولتى رژيم صهيونيستى، جنگ‌آفرينى عليه ملت‌ها (مانند فلسطين و عراق) و نيز استفاده از سلاح‌هاى هسته‌اى و تهديد هسته‌اى ديگر كشورها سرآمدند.

[١]. همان، ١٨/ ٢/ ١٣٧٩، ص ١٤.