هيچ حركتى به اندازه انقلاب ايران نتوانسته است بر جامعه بشرى تأثيرگذار باشد. دين نقش اساسى و حياتى در اجتماع دارد و انقلاب اسلامى اين نور را بر بشريت تاباند و روشنى بخشيد.[١]

تلويزيون بى‌بى‌سى در قسمت بيست‌وچهارم از مجموعه‌اى به نام «قرن مردم» درمورد نقش انقلاب اسلامى ايران در بازگشت جهان به مذهب مى‌گويد:

آنچه در ايران در سال ١٩٧٩ ميلادى رخ داد، نه‌تنها براى ايرانيان، بلكه براى تمام اديان جهان نقطه عطفى بود.[٢]

انقلاب اسلامى ايران با سه ركن «مكتب اسلام»، «رهبرى امام‌خمينى» و «نقش مردم» خط بطلانى بود بر انديشه‌ها و مكاتب مادى تا ديگربار قدرت و توانمندى دين و ارزش‌هاى الهى و رهبرى دينى نمايانده شود. بنابرايندين و معنويت از استقبال عظيمى در سطح جهان برخوردار شد؛ تا جايى‌كه جان نيزبيت و باتريشيا آبردين در كتاب خود درباره اثرگذارى انقلاب اسلامى ايران چنين مى‌نويسند:

در آمريكا نسلى كه در طى دهه ١٩٧٠ ميلادى هرگونه مذهب سازمان‌يافته را مردود مى‌شمرد، امروز همراه با فرزندان خود به نيايشگاه بازمى‌گردد ... يهوديان اينك ارجاع مجدد به معجزات، اسطوره‌ها و ظهور مسيح را در دستور كار خود قرار داده‌اند ... جوانان چينى و اتحاد شوروى [سابق‌] به‌رغم فضاى ضدمذهبى مدارس خود، با كنجكاوى به مجامع مذهبى نظر دوخته‌اند ....[٣]

بر همين مبنا، دانيل پايپز از سياستمداران مطرح آمريكايى مى‌گويد:

بايد اعتراف كنيم كه پيش از پيروزى انقلاب اسلامى، ما براى افكار دينى و مذهبى هيچ جايى بازنكرده بوديم.[٤]

[١]. روزنامه كيهان، ١٥/ ١١/ ١٣٧٥.

[٢]. فصلنامه حضور، ش ١٩، ص ٣٣٤.

[٣]. جان نيزبيت وپاتريشيا آبردين، دنياى: سياست، اقتصاد و فرهنگ‌در قرن‌بيست‌و يكم، ص ٤١٨ و ٤١٩.

[٤]. روزنامه جمهورى اسلامى، ٢٠/ ٩/ ١٣٦٨.