رهبرى امام‌خمينى (قدس سره) را نيز ناديده انگاشت. كافى است به وصيتنامه‌ها و خاطرات شهدا نظرى بيفكنيم تا سفارش‌هاياين عزيزان را درخصوص اطاعت از حضرت امام (قدس سره) را به‌عنوان «ولى‌فقيه»، بهتر دريابيم. براى نمونه، شهيد احمدرضا احدى، دانشجوى رتبه اول رشته پزشكى كه در عمليات كربلاى ٥ در شلمچه به شهادت رسيد، در وصيت‌نامه‌اش مى‌نويسد:

بسم الله الرحمن الرحيم؛ فقط نگذاريد حرف امام به زمين بماند، همين! برايم از همگى حلالى بخواهيد.[١]

از سويى ديگر، «شهادت» و فداكارى و ايثارگرى نيز قدرتى شگرف به سپاهيان اسلام مى‌افزود؛ چنان‌كه پس از سال‌ها هنوز دشمنان درصددند روحيه تفكر و اعتقاد به شهادت را از ميان ببرند.

از حدود ٢٢٠ هزار شهيد حماسه‌ساز و هميشه جاويد دفاع مقدس، نزديك به ٣٦ هزار شهيد دانش‌آموز، ٣٥٠٠ شهيد دانشجو، ٤ هزار شهيد روحانى و طلبه و ٥ هزار نفر نيز شهيد زن‌اند كه جملگياز روحيه ايثار و شهادت حكايت دارد.

«عبادتِ» توأم با «ولايت» و «شهادت»، بى‌شك «همّت» و تلاش خستگى‌ناپذير را درپى مى‌آورد. رزمندگان اسلام با وجود نداشتن امكانات و تجهيزات نظامى، به تأسى از قرآن كه فرمود «فَاستَقِم كَما امِرتَ وَ مَن تابَ مَعَكَ»،[٢] سخت ايستادند و اين تنها با همتى عالى تحقق يافت.

بى‌گمان توأمان بودن اين چهار عامل ما را به پيروزى رساند و از سويى سلامتِ دوران پس از جنگ را نيز- در برابر تهاجم فرهنگى استكبار جهانى و صهيونيسم بين‌الملل- تضمين نمود و بى‌شك تهاجم فرهنگى و ناتوى فرهنگى به‌دنبال گرفتن اين عناصر پيروزى از ملت ايران است.

انقلاب اسلامى ايران نه‌تنها توانست با تحول در ساختار نظامى- امنيتى كشور «دفاع مقدس» را شكل دهد، بلكه امروز جمهورى اسلامى با اقتدار خود عاملى بازدارنده در مقابل تهاجم نظامى دشمنان نيز به‌شمار مى‌رود. فرناندو كوئن، مدير نشريه نظامى «وارهيت» در

[١]. احمدرضا احدى، حرمان هور، ص ١٥٣.

[٢]. هود( ١١): ١١٢.