٣١ ميليون ليره عايدى نفت جنوب، ٢٧ ميليون ليره آن ناپديدشده و فقط سه ميليون ليره ارز براى پشتوانه اسكناس خريدارى شده و تنها يك ميليون و سيصد هزار ليره در خزانه باقى مانده است.[٢]

بنابر تحقيقات پژوهشگرى ايرانى مقيم آمريكا، تمامى درآمدهاى نفتى ايران در دوره رضاشاه، يعنى رقمى در حدود ٢٠٠ ميليون دلار به حساب‌هاى شخصى او انتقال يافته بود. اين در حالى است كه كل بودجه دولت ايران در سال ١٩٢٥ م حدود ٢٠ ميليون دلار بود.[٣]

اين پژوهشگر مى‌گويد:

توجه كنيد كه در سال ١٩٤١ م كل گردش پول بانك صادرات و واردات آمريكا ١٠٠ ميليون دلار بود. در اين زمان رضاشاه ٢٠٠ ميليون دلار پول نقد داشت. من تصور نمى‌كنم راكفلر هم در آن زمان چنين پول نقدى در اختيار داشت.[٤]

از سوى ديگر، در سال‌هايى كه بودجه وزارتخانه‌هاى صنايع و معادن، تجارت، راه و ترابرى و بهدارى مجموعاً ٣٠٠ هزار تومان بوده است، شهردارى تهران ٣٥ ميليون تومان براى ساخت تعدادى از كاخ‌هاى رضاشاه هزينه مى‌كند.[٥]

يكى از نمايندگان مجلس انگليس پس از رفتن رضاشاه طى مقاله‌اى در وصف او نوشت:

رضاشاه دزدان و راهزنان را از سر راه‌هاى ايران برداشت و به افراد ملت خود فهماند كه‌

[١]. يرواند آبراهاميان، ايران بين دو انقلاب، ص ١٧١.

[٢]. خسرو معتضد، سقوط و پس از سقوط، ص ٢١٣.

[٣].« گفتگو با دكتر محمدقلى مجد»، فصلنامه تاريخ معاصر ايران، بهار ٨٢، ش ٢٥، ص ١٨٩.

[٤]. خسرو معتضد، سقوط و پس از سقوط، ص ١٩٥.

[٥]. همان، ص ٢٠٩.