امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٦٩ - ميرزا عبدالوهاب اصفهانى «نشاط»

جنبش آهن اگر از خويش بود

كم نمى‌گشتى چو آهن بيش بود

جذب مغناطيس افزون چون شود

جنبش آهن همى افزون شود

چيست عاشق تا كه خيزد ميل از آن‌

جذب معشوق است ميل عاشقان‌

ميل در تو عين جذب وى بود

ور نباشد جذب جنبش كى بود

عاشقان را جنبشى از خويش نيست‌

از دو سو يك ميل باشد بيش نيست‌

گاه جذب و گاه عشقش نام شد

گاه آغاز و گهى انجام شد

بشر پويان تا كه هم جويد نشان‌

زان بشير و زان نذير مهربان‌

تيره‌روزى هر طرف پويان گذشت‌

تا به خورشيد سپهر جان گذشت‌

تشنه‌كامى غوطه در عمان گرفت‌

پاك گشت و جا بر پاكان گرفت‌

تا به كى اى خواجه غافل زيستن‌

با چنين كردار باطل زيستن‌

پاك كن آيينه دل از هوس‌

تا تو در وى عكس حق بينى و بس‌

ورنه جز باطل نبينى با ضمير

نه بشيرت سود بخشد نه نذير

بشر جافى را دل ار صافى نبود

كى يكى گفتارش از خود مى‌ربود

تو مگو كان گفت گفت ديگريست‌

از امامى يا كه از پيغمبريست‌

در دل و جان ابو جهل عنود

هيچ بود از گفته احمد نبود

پاك بايد كرد دل را از لجاج‌

تا نيفتد حاجتى با احتياج‌

عارفان و عالمان رهنما

واقف شرعند و آيين خدا

خلق را در هر زمانى رهبرند

حجت حق نايب پيغمبرند

گفت ايشان گفته پيغمبر است‌

گر پذيرى جانب حق رهبر است‌

در دلى كو طالب نور هداست‌

گرچه ما گفتيم جنبش از خداست‌

ليك هر دو قابل اين جذب نيست‌

كار مغناطيس جذب آهنيست‌