امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٢٨ - ناصر خسرو
بحر هزج است در وعظ و پند و حكم كه به ضميمهى ديوانش چاپ شده است «سعادت نامه» كه مثنوى سيصد بيتى است. اين مثنوى هم به ضميمه ديوانش چاپ شده است.
آثار منثور ناصر خسرو نيز عبارتست از «رساله در جواب نود و يك سوال فلسفى»، «سفرنامه» كه مهمترين اثر منثور اوست و اين كتاب مشتمل بر شرح مشهودات حكيم در سفر هفت سالهاى است كه به آسياى صغير و شامات و مصر و عربستان كرده است.
«زاد المسافرين» كه حاوى اصول عقايد حكيمانه و فلسفى ناصر خسرو است كه به سال ٤٥٣ آن را در غربت تأليف كرده است و در اشعار خود فراوان از اين كتاب نام برده و بدين تأليف خود باليده است. «خوان الاخوان»، «گشايش و رهايش»، «وجه دين»، «جامع الحكمتين» و كتب ديگر![١]
وى در غزلى كه در مدح پيامبر (ص) و اهل بيت مطهر ايشان سروده است به امام سجاد (ع) نيز اشاره كرده و مى گويد كه در ره دين دنباله رو آن سلاله هاى پاك خواهد بود:
|
پسران على آنها كه امامان حقند |
سپسآن پسران رو، پسرا، زانكه تو را |
|
|
سپس باقر و سجاد روم در ره دين |
به جلالتبه جهان در چو پدر مشتهرند |
|
|
پسران على و فاطمه زآتش سپرند |
توبقر، روسپس عامه كه ايشان بقرند[٢] |
|
[١] - همان، جلد ٢، ص ٧٣٧- ٧٣٨.
[٢] - ديوان ناصر خسرو( نسخه خطى)، مجموعه اشعار ناصر خسرو شامل قصائد و مقطعات، كاتب محمديوسف بن محمدابراهيم آشتيانى القمى، ص ٨٧.