امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٢٣ - مجدالدين ابوالحسن كسايى مروزى
وى در قصيده اى كه در رابطه با فضائل اميرالمونين على (ع) سروده، ابياتى را نيز درباره امام سجاد (ع) آورده است. هرچند تعداد ابياتى كه وى در رابطه با امام سجاد (ع) دارد بسيار كم است ولى به خاطر اهميتى كه اين شاعر پرآوازه دارد زيرا شروع شعر آئينى را منتسب به كسايى مروزى مى دانند به اين جهت اين ابيات را در اينجا ذكر مى كنيم:
|
فهم كن گر مؤمنى فضل اميرالمؤمنين |
فضل حيدر، شير يزدان، مرتضاى پاكدين |
|
|
فضل آن كس كز پيمبر بگذرى فاضل تر اوست |
فضل آن ركن مسلمانى، امام المتّقين |
|
***
|
دامن اولاد حيدر گير و از طوفان مترس |
گرد كشتى گير و بنشان اين فزع اندر پسين |
|
***
|
سيصد و هفتاد سال از وقت پيغمبر گذشت |
سير شد منبر ز نام و خوى تگسين و تگين |
|
|
منبرى كآلوده گشت از پاى مروان و يزيد |
حق صادق كى شناسد وانِ زين العابدين؟ |
|
|
مرتضى و آل او با ما چه كردند از جفا |
يا چه خلعت يافتيم از معتصم يا مستعين؟ |
|