امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٨٣ - حاج ميرزا حسن اصفهانى، ملقب به صفى عليشاه

علّتى تو و اين همه معلول تست‌

وز تو عقل اولين مجعول تست‌

هركسى از تست ذاتش بى‌خلل‌

تو به ذات پاك خويشى مستقل‌

اى على تا هست جان من به تن‌

اين تعيّن‌هاست فرع ذات من‌

چون‌شوم‌من‌كشته گردم در شهود

اين تعيّن‌ها تو را فرع وجود

گرچه از ذاتت تعيّن مشتق است‌

ليك ذاتت از تعيّن مطلق است‌

بعد من‌خواهش‌شدن خوار و اسير

بر تعيّن‌ها خداوند و امير

دست‌و پايت‌رفت چون در سلسله‌

كرد بايد در تعيّن حوصله‌

سلسله سرّ تعيّن‌هاى تست‌

كان ز امر حق به دست و پاى تست‌

زين تعيّن‌ها نگردى خُلق تنگ‌

گردنت را گشت چون او پالهنگ‌

گر شوى دلگير زان قيد و اثر

عالم امكان شود زير و زبر

با تعيّن‌ها بساز و دم مزن‌

دم از آنچه پيشت آيد هم مزن‌

تنگ گردد شير را گر حوصله‌

درّد و اندازد از خود سلسله‌

سلسله‌ى تو گر ز دست و پا فتد

چرخ از گردش جهان ز اجزا فتد

سلسله پس لازم ذات تو است‌

وين تعيّن‌ها ز اثبات تو است‌

سلسله چه بود ترا بر دست و پا

فرق بعد از جمع در عين بقا

سلسله چه بود ترا نسبت به ذات‌

آن تعيّن‌هاى اسماء و صفات‌

گرچه اين دم از تعيّن برترى‌

ساعتى ديگر تعيّن پرورى‌

رو به خيمه اى ولّى ذو المنم‌

تا نبينى زير تيغ دشمنم‌

ورنه‌ى آسوده از احوال من‌

بين به ميدان قدرت و اجلال من‌[١]