روضه‌مرضيه‌اش باشد مطاف إنس و جان‌		مرقدش شد مهبط اسرار رب العالمين‌
وارث‌علم سلونى‌[١] درّ درج‌كو كُشِف‌[٢]		ميوه نخل لَعُمرُك،[٣] مقتداى چارمين‌[٤]
گوهر بحر رسالت نور شمع لافتى‌		حامل علم لدنى قدوه دنيا و دين‌
كاشف اسرار فرقان سامع الهام غيب‌		مالك ملك امامت صاحب علم اليقين‌
اى‌خوش‌آن روزى‌كه‌گردم‌از طواف بهره‌ياب‌		پس‌ز روى‌مسكنت‌بر درگهت‌سايم جبين‌
چو ز خاك آستانت تا جور گردد سرم‌		زان‌شرف‌بر فرق خاقان افكنم من آستين‌
در نثار بارگاهت جان به كف آورده باز		گويمت كاى زبده اولاد خير المرسلين‌
گشته در بحر معاصى كشتى عمرم تباه‌		دارم از ملّاح لطف عام تو امّيدِ اين:
كآرد از گرداب غفلت زور قم را يك طرف‌		بادبان شفقتت گردد به من يك دم قرين‌
تا به اميد عطايت رخت اميد مرا		در كشد از چار موج حرص و آز وحقد و كين‌
علت درد گنه را چون شفاعت شد شفا		درحريمت‌زان بلند آمد انين المذنبين‌[٥]
چون گدا افتاده‌ام در بارگاه مهر تو		چشم‌شَفْقت‌بازكن‌در «لامع» دلخسته بين‌
سبز بادا دوحه بخت هواخواهان تو		تا اثر باقى بود از باد و نار و ماء و طين‌
خشك بادا مزرع اميد بدخواهت مدام‌		تامدارست‌درسپهرو تا قراراست‌در زمين‌[٦]

[١] - وارث علم سلونى: اشاره است به علم على امير المؤمنين( ع) كه بارها مى‌فرمود: سلونى قبل ان تفقدونى:« پيش از آن كه مرا از دست بدهيد از من بپرسيد تا مشكل شما را بگشايم»، حضرت سجاد( ع) وارث چنين علمى بود.

[٢] - در درج لو كشف: و نيز حضرت سجّاد وارث درّ دانشى بود كه در صندوقچه( لو كشف) قرار داشت. لو كشف: اشاره است به سخن مولى على( ع) كه مى‌فرمود: لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا.« اگر پرده از عالم غيب برگيرند چيزى بر يقين من( به سبب ايمان كاملى كه دارم) افزوده نخواهد شد.»

[٣] - حضرت سجّاد( ع) ميوه نخل نبوّت بود، نبوّتى كه مورد عنايت خاص خداوند قرار داشت كه خداوند بزرگ در قرآن فرمود: لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ:« به جان تو سوگند( اى رسول گرامى) كه اينان در مستى و غرور خود سرگردان‌اند» اين آيه دلالت بر كمال عنايت خدا به پيامبرش مى‌كند.( آيه ٧٢ سوره حجر)

[٤] - مقتداى چارمين: چهارمين پيشوا و امام.

[٥] - انين المذنبين: ناله و زارى گناهكاران.

[٦] - مناقب و مراثى اهل بيت عليهم السلام، احمدى بيرجندى، احمد، آستان قدس رضوى، بنياد پژوهشهاى اسلامى، مشهد مقدس، ١٣٨٤، جلد ١، ص ١٣٤- ١٣٦.