امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٣٥ - عماد الدين نسيمى

عماد الدين نسيمى‌

وى از جمله بزرگترين رهبران و شاعران حروفيه است كه در حدود سال ٧٧٠ ه. ق متولد شده است. او كه براى مدتى اين جريان فكرى را قوت بخشيد سرانجام در سال ٨٣٧ ه. ق ديده از جهان فرو بست. اين دين، در ابتدا به نوعى مروج مهدويت فضل الله حروفى بود، اما به مرور به تأسيس نوعى دين جديد منتهى شد. اين مذهب كه در حوزه اسلام و تشيع به عنوان يك انديشه بدعت آميز شناخته شد و نتوانست در ايران رشد كند، به آناطولى پناه برد و در دل فرقه هاى بكتاشى راه خود را ادامه داد.[١] نسيمى در يكى از قصايد فارسى خود كه مدح اهل بيت عليهم السلام را گفته، به امام زين العابدين (ع) نيز اشاره كرده است:

[١] - تاريخ تشيع در ايران از آغاز تا قرن دهم هجرى، جعفريان، رسول، تهران، علم، جلد ١، ص ٧٦٨.

[٢] - تاريخ تشيع در ايران از آغاز تا قرن دهم هجرى، جعفريان، رسول، تهران، علم، جلد ١، ص ٧٧١.