امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٢١٠ - سيد ضياء الدين شفيعى
سيد ضياء الدين شفيعى
سيد ضياء الدين شفيعى فرزند سيد كريم به سال ١٣٤٤ ه. ش در شهر مقدس مشهد متولد شد. شفيعى با انقلاب اسلامى ايران به عرصهى فعاليتهاى فرهنگى- هنرى قدم گذاشت و در سالهاى دفاع مقدس به ادبيات گرايش پيدا كرد و نخستين كتابش در سال ١٣٧٢ شمسى منتشر شد. از آن پس تأليفات و تحريرات متعددى در زمينههاى مختلف شعر، نثر، نقد و ترجمه از او به چاپ رسيد كه مجموعاً حدود بيست عنوان كتاب تاكنون منتشر كرده و همين تعداد نيز در حال انتشار دارد.[١]
|
نوشيد خاك تشنه اندوه صدايت را |
پيمود چشم آسمان سمت دعايت را |
|
|
گمكرد دستاس زمين در گردشى غافل |
دستان با تقدير چرخش آشنايت را |
|
|
مىچرخد اين دستاس خالى بعد ازآن بىخود |
مىجويد از انسان گندم گون خدايت را |
|
|
مىپرسد از خود درسكوت نيمه شبهايش |
راز بقيع و راز ظهر كربلايت را |
|
|
يكصبح بعد ازآن شب سنگين زمان گم شد |
بر شانه مىبردند مرد خطبههايت را |
|
****
|
دنيا به تنها مرد باقى مانده محتاج است |
مردىكه درخود دارداندوهصدايت را[٢] |
|
[١] - دانشنامهى شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم، محمد زاده، مرضيه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، سازمان چاپ و انتشارات، تهران، ١٣٨٦، جلد ٢، ص ١٦١٥.
[٢] - همان، جلد ٢، ص ١٦١٨- ١٦١٩.