امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ٢٠٧ - محمود تارى
محمود تارى
محمود تارى فرزند رحيم متخلص به «ياسر» در سال ١٣٣٩ ه. ش در تهران ديده به جهان گشوده شد. از محمود تارى تاكنون مجموعه اشعار گوناگونى به چاپ رسيده كه از جمله آنها مىتوان به: «ياسهاى تشنه لب»، «در آغوش زخم»، «داغ يك باغ لاله»، «خورشيد عالمتاب»، «محراب آفتاب»، «با داغ كربلا» اشاره كرد.[١]
از اوست در بيان زبان حال داغدار كربلا حضرت امام سجاد (ع):
|
داد روى ناقهى عريان عدو مأوا مرا |
مىبرد منزل به منزل همره سرها مرا |
|
|
داغها ديدم نيفتادم ز پا اما كنون |
خلق با زخم زبان خود فكند از پا مرا |
|
|
طايرىبودمكه بستند از جفا بال و پرم |
از دوبالمخونچكد اما نشد پر، وا مرا |
|
|
در اسارتجانخودرا دادهبودم بىگمان |
گر نبود امدادهاى زينب كبرى مرا |
|
|
سرو بودمليك در فصل خزان حادثه |
زير بار غصه خم شد قامت رعنا مرا |
|
|
روى من هجده شقايق ديدهام، كز داغشان |
گَرد اندوه و عزا بنشست بر سيما مرا |
|
|
«ياسر» از داغ جگر سوز شقايقهاى عشق |
سينه شد صحراى ماتم، ديده چون دريا مرا[٢] |
|
[١] - دانشنامهى شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم، محمد زاده، مرضيه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، سازمان چاپ و انتشارات، تهران، ١٣٨٦، جلد ٢، ص ١٥٦٠.
[٢] - همان، جلد ٢، ص ١٥٦١.