امام سجاد در آيينه شعر فارسى
(١)
سخن مجمع
١١ ص
(٢)
مقدمه
١٥ ص
(٣)
بخش اول
٢١ ص
(٤)
مجدالدين ابوالحسن كسايى مروزى
٢٢ ص
(٥)
بو على سينا (شيخ الرئيس)
٢٥ ص
(٦)
ناصر خسرو
٢٧ ص
(٧)
حسن بن محمود كاشى آملى
٣٠ ص
(٨)
عماد الدين نسيمى
٣٥ ص
(٩)
كمال الدين حسين خوارزمى «حسين»
٣٧ ص
(١٠)
محمد بن حسام خوسفى
٣٩ ص
(١١)
عبدالرحمن ابن نظام الدين
٤٢ ص
(١٢)
احمد ابن محمد متخلص به «جامى»
٤٢ ص
(١٣)
محمد بن يوسف اهلى شيرازى
٥٠ ص
(١٤)
محتشم كاشانى
٥٣ ص
(١٥)
محمدحسين نظيرى نيشابورى
٥٥ ص
(١٦)
ملاعبدالرزق فياض لاهيجى
٥٨ ص
(١٧)
محمد رفيع بن عبد الكريم درميانى «لامع»
٦٢ ص
(١٨)
واعظ قزوينى
٦٥ ص
(١٩)
ميرزا عبدالوهاب اصفهانى «نشاط»
٦٧ ص
(٢٠)
وصال شيرازى
٧١ ص
(٢١)
ميرزا حبيبالله شيرازى «قاآنى»
٧٤ ص
(٢٢)
ميرزا رحيم يغماى جندقى
٧٧ ص
(٢٣)
حاج ميرزا حسن اصفهانى، ملقب به صفى عليشاه
٨٠ ص
(٢٤)
داورى شيرازى يا ميرزا محمد داورى
٨٥ ص
(٢٥)
سروش اصفهانى
٨٨ ص
(٢٦)
سپهر كاشانى
٩١ ص
(٢٧)
عبدالجواد جودى خراسانى
٩٣ ص
(٢٨)
ميرزا محمدتقى حجه الاسلام «نيّر»
٩٦ ص
(٢٩)
احمد صفايى جندقى
١٠٦ ص
(٣٠)
ميرزا محمد محيط
١١٠ ص
(٣١)
عمان سامانى
١١٣ ص
(٣٢)
اديب الممالك فراهانى
١١٧ ص
(٣٣)
شيداى گراشى
١٢٠ ص
(٣٤)
ميرزا يحيى مدرس اصفهانى «بيدآبادى»
١٢٢ ص
(٣٥)
رفعت سمنانى
١٢٨ ص
(٣٦)
ميرزا محمد على نائينى «عبرت»
١٣٢ ص
(٣٧)
حاج شيخ محمد حسين غروى اصفهانى «مفتقر»
١٣٥ ص
(٣٨)
محمدحسين اصفهانى «صغير اصفهانى»
١٣٨ ص
(٣٩)
حاج ميرزا محمدمهدى محى الدين الهى قمشهاى
١٤١ ص
(٤٠)
شيخ محمّد جواد خراسانى «محولاتى»
١٤٨ ص
(٤١)
استاد جلال بقايى نايينى
١٥٢ ص
(٤٢)
بعد از پيروزى انقلاب اسلامى ايران
١٥٧ ص
(٤٣)
قاسم رسا
١٥٤ ص
(٤٤)
استاد على اكبر خوشدل تهرانى
١٥٩ ص
(٤٥)
طائى شميرانى
١٦٢ ص
(٤٦)
على سهرابى تويسركانى «صفا»
١٦٥ ص
(٤٧)
محمّد على مردانى
١٦٦ ص
(٤٨)
حبيب چايچيان «حسان»
١٦٩ ص
(٤٩)
حسين «فولادى» قمى
١٧٢ ص
(٥٠)
قاسم سرويها «سروى»
١٧٤ ص
(٥١)
محمد خليل مذنب
١٧٦ ص
(٥٢)
آيت الله حاج شيخ عبدالكريم محرابى ايروانى «نَجلى»
١٧٨ ص
(٥٣)
سيد محمد خسرونژاد «خسرو»
١٨٢ ص
(٥٤)
مرتضى اشترى اصفهانى
١٨٤ ص
(٥٥)
محمد حسين بهجت اردكانى «شفق»
١٨٧ ص
(٥٦)
استاد مصطفى قمشهاى «مژده»
١٩١ ص
(٥٧)
غلامرضا سازگار «ميثم»
١٩٢ ص
(٥٨)
سيد رضا مؤيد خراسانى
١٩٤ ص
(٥٩)
محمد على مجاهدى «پروانه»
١٩٧ ص
(٦٠)
نصرالله مردانى
١٩٨ ص
(٦١)
على انسانى
٢٠٠ ص
(٦٢)
غلامرضا شكوهى
٢٠٢ ص
(٦٣)
سلمان هراتى
٢٠٤ ص
(٦٤)
رضا اسماعيلى
٢٠٥ ص
(٦٥)
محمود تارى
٢٠٧ ص
(٦٦)
خليل شفيعى
٢٠٨ ص
(٦٧)
سيد ضياء الدين شفيعى
٢١٠ ص
(٦٨)
افشين علاء
٢١١ ص
(٦٩)
عبدالحسين رحمتى
٢١٣ ص
(٧٠)
منيژه درتوميان
٢١٤ ص
(٧١)
عباس چشامى
٢١٦ ص
(٧٢)
محمد فخارزاده
٢١٨ ص
(٧٣)
منيره هاشمى
٢٢٠ ص
(٧٤)
محمدتقى اكبرى
٢٢١ ص
(٧٥)
اعظم سعادتمند
٢٢٢ ص
(٧٦)
سيد على محمد نقيب
٢٢٣ ص
(٧٧)
محمدجواد غفورزاده
٢٢٤ ص
(٧٨)
سيد هاشم وفايى
٢٢٥ ص
(٧٩)
غلامرضا كاج
٢٢٨ ص
(٨٠)
منابع
٢٢٩ ص
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٤٤ - حاج ميرزا محمدمهدى محى الدين الهى قمشهاى

در ميان ازدحام پيرى غافل ولى روشن دل از اهل شام چون اسيران را ديد گفت شكر خدا را كه اسير شديد و خاطر خليفه اسلام از شر شما خارجيان آسايش يافت سخن او بسمع مبارك امام سجاد رسيد وى را خواست و بدو فرمود اى شيخ تو كه بر اسيرى ما شكر كردى ما را شناختى آيا آيه‌ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً از قرآن خوانده‌اى آيا آيه‌ (فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌) را خوانده‌اى عرض كرد بلى فرمود مى‌دانى اين آيات در حق ماست عرض كرد نه مگر شما كيستيد فرمود ما عترت پيغمبريم چون شيخ حضرت سجاد را شناخت بسى گريان و پشيمان شد و از حضرت معذرت خواست و بدرگاه خدا درخواست عفو نموده و از يزيد و اتباعش بيزار گرديد.

مردى از آن خاك كه ويرانه باد

چشم چه بر فوج اسيران گشاد

گفت سپاس ايزد سبوح را

آنكه عطا كرد بتن روح را

كز شر و آشوب شما گمرهان‌

لطف حق آسود خليفه جهان‌

زين عباد اين سخن اصغا نمود

گفت كه اى شيخ ببايد زدود

از دل تو زنگ خطا و غلط

تا كه ز قرآن شنوى چند خط

خوانده‌اى اى شيخ ز قرآن حق‌

آيه لا أسألكم در ورق‌

آيه تطهير و خمس خوانده‌اى‌

از چه در آئين بغلط مانده‌اى‌

ما به خدا مقصد اين آيتيم‌

آل پيمبر علم ملتيم‌

ما به خدا خويش رسول اللهيم‌

معدن علميم و ز وحى آگهيم‌

ما به خدا صاحب سر حقيم‌

والى ملكيم و شه مطلقيم‌