امام سجاد در آيينه شعر فارسى - نقوى، محمد باقر - الصفحة ١٠٨ - احمد صفايى جندقى

از دوستانش آن همه يارى يقين نبود

وز دشمنان هم اين همه خوارى گمان نداشت‌

از بهر دوستان وطن غير داغ و درد

مى‌رفت سوى يثرب و هيچ ارمغان نداشت‌

تا شام هم ز كوفه در آن آفتاب گرم‌

جز سايه‌ى سر شهدا سايبان نداشت‌

از يك شرار آه، چرا چرخ را نسوخت‌

در سينه آتش غم خود گر نهان نداشت؟

وز يك قطار اشك چرا خاك را نشست‌

گر آستين به ديده‌ى گوهرفشان نداشت؟[١]

اى كشته جفا سوى ما يك نظر ببين‌

ما را چو باد زين سر كو بى سپر ببين‌

بگشاى چشم و پرده نشينان قدس را

سياره وار گرد جهان در بدر ببين‌

اين كاروان قافله سالار، كشته را

پايى‌ز پيش‌و دل‌ز پس‌آسيمه سر ببين‌

پويم‌به‌پاى‌خوف‌و خورم‌خون‌دل‌به راه‌

اسباب زاد و راحله ام زين سفر ببين‌