فوايد دمشقيه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٨ - مطلب هشتم علم غيب انبياء
داشتهايم علاقهمندان بايد به آن كتاب مراجعه نمايند.
١٣- وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ. (قصص ٨٦)[١].
١٤- ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ (شورى ٥٢)[٢].
١٥- قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ. (احقاف ٩)[٣].
[١] . نبودى كه اميد رسيدن قرآن را به خود داشته باشى مگر رحمتى از پروردگارت اگر معناى اين آيه اين باشد كه تو اميد قرآن را تنها از رحمت و فضل او داشتى نه به استحقاق خود، آيه نفى علم آن حضرت را نمىكند.
و اگر معنا اين باشد كه تو اميد نزول قرآن را نداشتى ولى ما به فضل خود آن را بر تو نازل كرديم آيه دلالت بر نفى علم پيغمبر به نبوت و نزول قرآن بر او مىكند.
[٢] . نمىدانستى كه كتاب و ايمان چيست. اين آيه يا بسيارى از روايات و معقولات و مشهورات بين مسلمين به حسب نظر ابتدايى منافات دارد و حمل نفى درايت به كتاب و ايمان بر درايت تفصيلى كه صاحب الميزان گفته خلاف ظاهر و بدون دليل است و داعى آن تقديم روايات و مشهورات بر ظاهر قرآن است.
و اين آيه قرينه مىشود كه وجه اول در آيه سابق مراد مىباشد. زيرا وقتى آن حضرت( ص) نبوت خود را نداند، اميدى به آن هم نخواهند داشت.
[٣] . بگو چيز تازهاى از بين رسولان نبودهام( مانند ساير پيامبران پيامبرى هستم) نمىدانم خداوند با من و شما چه مىكند.