٥- وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى‌ قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ فَلَمَّا رَأى‌ أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَ أَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى‌ قَوْمِ لُوطٍ (هود ٧٠).

٦- قالُوا يا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ‌ (هود ٨١).

از دو آيه اخير فهميده مى‌شود كه حضرت ابراهيم و حضرت لوط ملائكه را نشناختند و آنان را نسان مى‌پنداشتند و حتى ابراهيم- كه از انبياى اولوالعزم است- از مهمانان ناشناخته خود ترسيد.

٧- ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ از اين آيه استفاده مى‌شود بعضى از انبياء را خداوند بر علم غيب مطلع مى‌گرداند[٢].

٨- وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ (انعام ٥٩)[٣].

٩- وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ‌[٤] (يونس ٢٠).

١٠- قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ. (نمل ٤٥)[٥].

[١] . اين‌ها از خبرهاى غيب است كه به سوى تو وحى كرديم تو و قوم تو قبل از وحى آن‌ها را نمى‌دانستيد.

[٢] . خدا شما را بر غيب مطلع نمى‌گرداند لكن از فرستادگان خود برمى‌گزيند كسى را كه بخواهد.

[٣] . كليدهاى غيب نزد خداوند است نمى‌داند آن‌ها را به جز او.

[٤] . بگو تنها غيب از براى خداوند است.

[٥] . بگو نمى‌داند غيب را از كسانى كه در آسمان‌ها و زمين است مگر خداوند و آگاهى ندارند چه زمانى محشور مى‌شوند.