عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٩ - فصل اول آيات قرآن در مدح صحابه
[مسلمان، مؤمن، فرمانبردار، توبهكار، عابد، روزهدار، بيوه و دوشيزه] به او عوض دهد.
بنابراين، آيه شريفه مزبور، دلالتى بر وجود فضيلت اكتسابى بر زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و اله ندارد؛ يعنى تنها همسرى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله براى آنان فضيلتى همراه نخواهد داشت.
- إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً؛[١]
خدا مىخواهد آلودگى را فقط از شما خاندان [پيامبر صلّى اللّه عليه و اله] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند.
اين آيه كريمه درباره اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله است و شيعيان براى اثبات عصمت على عليه السّلام، فاطمه عليها السّلام، امام حسن و امام حسين عليهما السّلام به آن استدلال مىكنند كه بحثهاى مفصلى است و در اين نوشتار مجال براى شرح آن نيست.
- مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً؛[٢]
محمد صلّى اللّه عليه و اله پيامبر خداست؛ و كسانيكه با اويند، بر كافران سختگير و با همديگر مهرباناند، آنان را در ركوع و سجود مىبينى، فضل و خشنودى خدا را خواستارند.
علامت مشخصه آنان اثر سجود در چهرههايشان است. اين صفت ايشان است در تورات و مثل آنها در انجيل[٣] چون دانهاى است كه خود جوانه برآورد و آن را مايه دهد تا بستر شود و بر ساقههاى خود بايستد و دهقانان را به شگفت آورد، تا از
[١] . احزاب، آيه ٣٣.
[٢] . فتح، آيه ٢٩.
[٣] . انجيل مرقص، ٢٦- ٤٠.