عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٣ - فصل اول آيات قرآن در مدح صحابه

وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ ... وَ آتَى الْمالَ عَلى‌ حُبِّهِ ... أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ‌؛[١]

نيكويى و خوبى آن است كه كسى به خدا ايمان بياورد ... و مال خود را با وجود دوست داشتن بخشش كند ... و آنان كسانى‌اند كه راست گفته‌اند و آنان همان پرهيزگاران‌اند.

و اين آيه شريفه:

وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ‌؛[٢]

كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آوردند، آن‌ها صدّيقين و شهدا نزد پروردگارشان‌اند.

به طور كلى، اين آيه شريفه بر عدالت آنان و بر صدق همه گفتارشان دلالت ندارد، هم‌چنان كه بر باقى بودن آنان بر اين حالت مضريه نيز تا آخر عمر دلالت ندارد.

گفته شده است، مراد از انصار هفتاد نفر اصحاب «ليلة عقبة» است كه پيش از آمدن مهاجران به مدينه اسلام آورده بودند.

درباره إعراب‌ وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ دو نظريه وجود دارد:

الف) مبتدا و مرفوع و خبرش‌ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ ... است؛

ب) مجرور و عطف بر «على الفقراء المهاجرين».

بنابراين إعراب‌ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ‌ و مابعدش محلا منصوب، و حال از وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ است.[٣]

[١] . بقره، آيه ١٧٧.

[٢] . حديد، آيه ١٩.

[٣] . اين اعراب در مجمع البيان آمده است.