در باور ما حضرت على عليه السّلام، در حق بودن سخن و حجيت فعل و وجوب اطاعتش، به منزله پيامبر صلّى اللّه عليه و اله است.[١] آن‌كسى كه ايشان از او برائت جسته است، ما نيز از او برائت مى‌جوييم، هركسى كه مى‌خواهد باشد؛ اما نمى‌توان تمامى آنچه را كه از على عليه السّلام روايت مى‌شود، شده صحيح دانست؛ زيرا احاديث ساختگى و جعلى فراوانى به آن حضرت نسبت داده‌اند كه هيچ اساس ديگرى به جز تعصب ندارد.

اما برائت آن حضرت از مغيره، عمروعاص و معاويه براى ما روشن و به منزله اخبار متواتر است. به همين دليل ما به آنان محبت نورزيده و مدح و ثنا نمى‌كنيم و جايگاه مناسبى نزد ما ندارد.

حضرت على عليه السّلام از بزرگان مهاجران هميشه به خوبى و نيكى ياد مى‌كرد و اين مقتضاى رياست دينى و اخلاص ايشان در اطاعت خداوند متعال است. اما هركس‌

[١] . ابن حجر متعصب در ص ٣٥١ رساله‌اى كه به دفاع از معاوية پسر هند نوشت و همراه كتاب صواعق چاپ شده است، بيان مى‌كند: در حديثى كه تمامى رجالش صحيح است به جز يك راوى، كه از نظر حافظ هيثمى، مجهول است؛ سعد مى‌گويد: از پيامبر شنيدم كه فرمودند:

« على مع الحق و الحق مع على حيث كان،

على با حق است و حق با على، هرجا و هر زمانى كه باشد. از سعد پرسيدند كه‌[ هنگام استماع حديث‌] چه كسى همراه تو بود؟

گفت: ام سلمه. از ام سلمه پرسيدند، در پاسخ گفت: آرى من نيز شنيدم، در اين هنگام مردى به سعد گفت: از اين پس ديگر تو را ملامت نمى‌كنم، سعد علت را پرسيد، در جواب گفت: اگر من اين سخن را از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مى‌شنيدم تا هنگام مرگ در خدمت على مى‌ماندم.( صحيح ترمذى، ج ٥، ص ٢٧٩؛ مستدرك حاكم، ج ٥، ص ١٢٤).

روايت ديگر: حذيفه صاحب اسرار رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله در روايتى از پيامبر اكرم كه تمامى رواياتش صحيح است.

مى‌گويد: آن زمانى كه اهل بيت پيامبرتان به دو گروه( عايشه و على) شود و شما در مقابل هم شمشير بكشيد، چگونه خواهيد بود؟ پرسيده شد وظيفه ما در صورت درك آن زما چيست؟ حضرت فرمودند: بر شما واجب است كه همراهى گروهى باشيد كه على در ميان آن‌هاست؛ زيرا آنان اهل هدايت هستند. ابن حجر مى‌گويد: اين نظر شخص حذيفه نيست؛ بلكه كلام پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را نقل مى‌كند.