عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٠ - فصل دوم عدالت صحابه از ديدگاه ابن ابى الحديد و نقيب ابو جعفر

اين بدعت‌گذار رافضى، صحابه و پيشينيان را دشنام مى‌دهد و از آنان بدگويى مى‌كند.[١]

اگر بگويند ما در بيان معاصى انبيا از قرآن پيروى مى‌كنيم، در پاسخ بايد گفت كه بايد در بيزارى جستن از همه معصيت‌كاران از قرآن پيروى شود؛ زيرا خداوند در قرآن فرمود:

لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ...؛[٢]

هيچ قومى را كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد نمى‌يابى كه با دشمنان خدا و رسولش دوستى كنند.

فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى‌ فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِي‌ءَ إِلى‌ أَمْرِ اللَّهِ‌؛[٣]

اگر دو گروه از مؤمنان با هم به نزاع و جنگ پرداختند، آن‌ها را آشتى دهيد و اگر يكى از آن دو بر ديگرى تجاوز كرد، با گروه متجاوز پيكار كنيد تا به فرمان خدا بازگردند.

و نيز خداوند فرموده است:

أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌؛[٤]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد؛ خدا و رسول و صاحبان امر خودتان را اطاعت كنيد.

[١] . محققان نيز اين سخن را از آنان نقل مى‌كنند. با تحقيق و جست‌وجو در آثار اهل حديث و حشويه درمى‌يابيم كه گروهى از غاليان، بدون اين‌كه خودشان بفهمند، صحابه را بر پيامبران برترى داده‌اند؛ چنانچه در متن به آن اشاره شد. در بسيارى از ماجراها به جانب‌دارى و ترجيح صحابه بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله پرداخته‌اند:

الف) در داستان منع برخى صحابه از آوردن قلم و دوات براى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله.

ب) جعل حديث از زبان آن حضرت مبنى بر اين‌كه خدايا لعن مرا در خصوص صحابه مبدل به رحمت كن؛

ج) آيه نازل شد كه قبل از نجوا با پيامبر صلّى اللّه عليه و اله صدقه بدهند.( مجادله، آيه ١٢) بعد از نزول اين آيه شريفه ديگر كسى در محضر پيامبر حاضر نمى‌شد.

[٢] . مجادله، آيه ٢٢.

[٣] . حجرات، آيه ٩.

[٤] . نساء، آيه ٥٩.