عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٤ - فصل دوم عدالت صحابه از ديدگاه ابن ابى الحديد و نقيب ابو جعفر
مرتد شدند، بر اساس همان حديث، هركس كه از افعال آنان پيروى كند، اهل هدايت است!؟
شيخ ابو جعفر [در پاسخ او] گفت: اين از [احاديث] ساختگى متعصبان بنى اميه است. كسانى كه نتوانستند بنى اميه را در جنگها با شمشير يارى كنند، با زبان و جعل اينگونه احاديث يارى مىكنند. حديث
«خير القرون القرن الذي أنا فيه ثمّ الذين يلوونهم ...»[١]
نيز مانند حديث «اصحابى كالنجوم» جعلى و ساختگى است؛ زيرا بر اساس روايت مذكور، پنجاه سال بعد از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله يكى از بهترين قرنها است؛ ولى [به عكس] همين قرن از بدترين قرنهاى دنياست؛ زيرا در همين زمان بود كه امام حسين عليه السّلام كشته شد و يزيد حرمت «مدينة الرسول» را هتك كرد. مكه را محاصره و حرمت كعبه را نقض كرد. خلفا و كسانى كه خودشان را جانشين پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مىخواندند، شراب مىنوشيدند و مرتكب فسق و فجور مىشدند.
همه اين افعال به دست كسانى مانند يزيد بن معاويه، يزيد بن عاتكه و وليد بن يزيد صورت گرفت. خونهايى به ناحق ريخته شد؛ مسلمانان كشت شدند؛ حريم مسلمانان مدينه شكسته شد؛ فرزندان مهاجران و انصار به بردگى گرفته شدند و همانگونه كه بر دستان اسراى روم مهر بردگى زده مىشد، بر دستان آنان نيز چنين شد.
اين در زمان خلافت عبد الملك و فرماندارى حجاج بر كوفه بود.[٢]
با تأمل در كتابهاى تاريخى درمىيابيم كه پنجاه سال دوم، جزو بدترين سالهايى است كه بر مسلمانان گذشت و هيچ خيرى در اين سالها از امرا و سلاطين حاكم، به جامعه اسلامى نرسيد؛ پس چگونه اين حديث مىتواند درست باشد.
آنچه در قرآن آمده:
[١] . در صفحه ٧٢ اين كتاب حديث به طور كامل نقل شده است.
[٢] . با لشكرى عظيم به مدينه آمد و چنين جناياتى را مرتكب شد.