عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٢ - فصل دوم عدالت صحابه از ديدگاه ابن ابى الحديد و نقيب ابو جعفر

إذا أستيقظ أحدكم من نومه فلا يدخلنّ يده في الإناء حتى يتوضّأ، و قال: فما نصنع بالمهراس،

هرگاه يكى از شما از خواب بيدار شد، نبايد براى وضو دست خود را داخل ظرف كند، [ابو هريره‌] گفت: در اين صورت مهراس‌[١] به درد چه كارى مى‌خورد.

گروهى از صحابه در مسئله‌اى اجماعا موافق عمر فتوا داده بودند. على عليه السّلام به او گفت: اگر آنان از ترس تو فتوا داده‌اند، اين غش و فريب است و اگر اين واقعيت رأى آنان است، به خطا رفته‌اند.

ابن عباس [درباره ارث‌] گفت: آيا زيد بن ثابت از خدا نمى‌ترسد كه پسر پسر را، پسر قرار مى‌دهد، ولى پدر پدر را پدر نمى‌داند؟

عايشه گفت: به زيد بن ارقم بگوييد كه اجر جهادش را در ركاب پيامبر صلّى اللّه عليه و اله زايل كرد.

صحابه كلام ابو موسى را مبنى بر اين‌كه خواب وضو را باطل نمى‌كند، رد كردند و اين حكم را ناشى از غفلت و كم‌سوادى او دانستند. هم‌چنين سخن بى طلحه را كه گفته بود: خوردن برف، روزه را باطل نمى‌كند، مسخره كرده، او را نادان خواند.

عمر شنيد كه عبد اللّه بن مسعود و ابى ابن كعب در نماز مصلى در جامه واحد [لباس يك‌سره‌] اختلاف كرده‌اند.[٢] عمر بر منبر نشست و گفت: در زمانى كه دو نفر از اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و اله با هم اختلاف مى‌كنند، مسلمانان از كدام‌يك درخواست فتوا كنند.

از اين لحظه به بعد نشنوم كه دو نفر از شما اختلاف كنند، وگرنه چنين و چنان مى‌كنم.

جرير بن كليب مى‌گويد: عمر از «متعه» نهى و على عليه السّلام به آن امر مى‌كرد.

[جرير مى‌گويد]: من گفتم از شما دو نفر شرّى به پا مى‌خيزد، على عليه السّلام فرمود: بين ما جز خير چيز ديگرى نيست، ولى بهترين ما كسى است كه تبعيت بيشتر از دين اسلام داشته باشد.

[١] . ظرف مستطيلى.

[٢] . اين يك مسئله شرعى است كه برخى علما آن را جايز و برخى جايز نمى‌داند.