عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨١ - فصل دوم عدالت صحابه از ديدگاه ابن ابى الحديد و نقيب ابو جعفر

صحابه در [مقدار] حد شارب خمر اختلاف نظر داشتند، تا جايى كه همديگر را تخطئه كردند.

برخى صحابه از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: سه چيز بديمن است: زن، خانه و اسب. عايشه آن را انكار و راوى را تكذيب كرد و گفت: پيامبر صلّى اللّه عليه و اله اين را از ديگران حكايت مى‌كرد. [نه اين‌كه نظر خودش باشد].

برخى صحابه از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله روايت كرده‌اند كه تاجر، فاجر است، عايشه منكر آن شد و راوى را تكذيب كرد و گفت: پيامبر صلّى اللّه عليه و اله اين سخن را درباره تاجرى فرمود: كه در معامله، تدليس و فريب‌كارى كرده است.

گروهى از انصار روايت «الائمة من قريش» را از ابو بكر نپذيرفتند و آن را ساخته خود وى دانستند.

ابو بكر قضاوت مى‌كرد و صحابى چون بلال و صهيب قضاوتش را نقض مى‌كردند. اين موضوع در چند مورد قضاوت ابو بكر نقل شده است.

به ابن عباس گفته شد كه عبد اللّه بن زبير مى‌پندارد كه موساى همراه خضر، موساى قوم بنى اسرائيل نيست؛ ابن عباس گفت: دشمن خدا دروغ گفته است؛ ابى بن كعب به من خبر داد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله براى ما خطبه مى‌خواند، سخنى فرمودند كه دلالت مى‌كرد، موساى همراه خضر، همان موساى بنى اسرائيل است.

معاويه ظروف طلاه و نقره را به بيشتر از وزنشان مى‌فروخت. ابو الدرداء گفت: از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله شنيدم كه از آن نهى مى‌كرد؛ معاويه گفت: به نظر من هيچ اشكالى ندارد.

عذيرى براى ابو الدرداء نقل مى‌كند كه به معاويه گفتم: به خدا قسم در جايى كه تو باشى زندگى نمى‌كنم؛ زيرا من برايش از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله روايت مى‌كنم و او از رأى خود مى‌گويد.

ابن عباس، ابو هريره را به دليل روايتى كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله روايت كرده بود سرزنش كرد؛ آن روايت اين است: