عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٧ - فصل دوم عدالت صحابه از ديدگاه ابن ابى الحديد و نقيب ابو جعفر

نكرديد؛[١] بلكه عمر براى شنيدن ادعا و شهادت شهود حاضر شد و مغيره گفت:

اى مغيره يك‌چهارم تو از بين رفت؛ اى مغيره نصف تو از بين رفت؛ اى مغيره سه‌چهارم تو از بين رفت، تا اين‌كه شاهد چهارم مردد شد، در نتيجه سه شاهد ديگر را شلاق زد.

چرا مغيره به عمر نگفت كه چگونه شهادت آنان را مى‌شنوى درحالى‌كه آنان از صحابه نيستند و من از صحابى هستم. پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

أصحابي كالنجوم، بأيّهم اقتديتم اهتديتم،

اصحاب من مانند ستارگانى هستند كه به هركدامشان اقتدا كنيد هدايت يافته‌ايد.

ما نشنيدم كه چنين سخنى بگويد، بلكه تسليم حكم خدا شد.

قدامة بن مظعون فردى فاضل‌تر و بهتر از مغيره است. وقتى در ايام خلافت عمر شراب نوشيد، بر وى حد جارى شد؛ درحالى‌كه از بزرگان صحابه و از بدريون بود [بنا به روايتى‌] به آنان بشارت بهشت داده شد، [با همه اين‌ها] عمر شهادت بر ضد او را رد نكرد و به اين دليل او بدرى است، حد را از او ساقط نكرد و نگفت كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله از ذكر كارهاى زشت صحابه نهى كرده است. عمر فرزندش را حدّ زد، و بر اثر همين حد فرزندش مرد. هم‌زمان بودن فرزندش با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله مانع از اقامه حد بر او نشد.

حضرت على عليه السّلام مى‌گويد: هركس روايتى از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله براى من نقل كند، من [در صحت صدور روايت از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله‌] او را قسم مى‌دهم. آيا اين سخن نوعى اتهام زدن به صحابه براى كذب بودن سخنانشان نيست؟ بنابر آنچه در خبر آمده است، جز ابو بكر هيچ‌يك از مسلمانان از آن استثناء نشده‌اند. حضرت بارها ابو هريره را تكذيب كرد و فرمود: هيچ فردى درباره پيامبر صلّى اللّه عليه و اله دروغگوتر از اين [مرد] دوسى [نام قبيله‌اى‌] نيست.

[١] . بر اساس اين حديث: دعوا لى اصحابى؛ اصحابم را به من واگذاريد.