عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٨ - ارتداد صحابه در كتاب كشى

پس از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله به جز سه نفر، همگى مرتد شدند. گفتم آن سه نفر كيستند؟

حضرت فرمود: مقداد بن اسود، ابو ذر غفارى و سلمان فارسى. بعد از اندك مدتى مردم [حقيقت را] فهميدند؛ و حضرت فرمود: اين سه نفر كسانى بودند كه سنگ آسياب به دور آن‌ها مى‌چرخيد [كنايه از اين‌كه محور بودند] و از بيعت ابو بكر امتناع ورزيدند، تا اين‌كه امير المؤمنين عليه السّلام را وادار بر بيعت كردند و اين مصداق آيه شريفه است كه مى‌فرمايد:

«و محمد، جز فرستاده‌اى كه پيش از او هم پيامبرانى [آمده‌] و گذشتند نيست، آيا اگر او بميرد يا كشته شود از عقيده خود برمى‌گرديد؟».

- زراره از امام باقر عليه السّلام روايت مى‌كند:

ضاقت الأرض بسبعة بهم ترزقون و بهم تنصرون و بهم تمطرون، منهم: سلمان الفارسي، و المقداد و أبو ذرّ، و عمّار و حذيفة رحمه اللّه و كان علي عليه السّلام يقول: أنا إمامهم و هم الّذين صلّوا على فاطمة عليها السّلام،

[١]

[بعد از بيعت ابو بكر] زمين براى هفت نفر تنگ شد؛ درحالى‌كه به سبب [وجود آن‌ها] روزى داده مى‌شويد و يارى مى‌شويد و باران بر شما مى‌بارد؛ آن هفت نفر سلمان فارسى، مقداد، ابو ذر غفارى، عمار و حذيفه‌اند. حضرت على عليه السّلام فرمود: من امام آنان هستيم و آنان [بر جنازه‌] فاطمه عليها السّلام نماز گذاردند.

- عبد الملك بن اعين از امام صادق عليه السّلام پرسيد:

فهلك الناس إذا؟ فقال: أي و اللّه! يابن أعين، هلك النّاس أجمعون قلت: من في الشرق و من في الغرب؟ قال، فقال: إنّها فتحت على الضلال، أي و اللّه هلكوا إلّا ثلاثة ثمّ لحق أبو ساسان و عمّار و شتيرة و أبو عمرة فصاروا سبعة؛[٢]

[١] . همان، باب ٣٢، ص ١.

[٢] . همان، باب ٣٢، ص ١.