رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٨٦ - تعدد مراجع

طرف حوزه علميه مركزى (قم يا نجف و يا هردو به حسب شرايط زمان و خصوصيات علمى و عملى اين دو حوزه)، با كمال دقت به آنان در هر مقطع داده شود.

الف) درجه ملكه قريب به اجتهاد.

ب) مجتهد متجزى.

ج) مجتهد مطلق.

د) اعلميت و مرجعيت.

در اين جا نكته ها و مطالب دقيق و ظريف قابل طرح است، و محتاج به تحقيق و مشوره؛ مثلا:

١. هر يكى از درجات چهار گانه چه مقدار مدت مى‌خواهد، تا امتحان درجه بالا گرفته شود؟

٢. سابقه تقوى دينى چه تأثيرى در اعطاى اين درجات داشته باشد؟

٣. حدود دقيق هركدام از اين درجات چگونه مشخص و واضح گردد تا افراط و تفريط در حق افراد صورت نگيرد؟

٤. چه افراد با چه صفات و شروطى مديريت اين امور را به دوش بگيرند؟

٥. چگونه از بى نظمى و مخالفت مقررات خصوصا نسبت آنانى كه در خارج ايران و عراق زندگانى مى‌كنند، جلو گيرى شود؟

٦. اگر واجدين درجه چهارم سه چهار نفر به همه اجازه ادعاى مرجعيت داده شود يا به يك نفر و دو نفر داده شود و مرجعيت ديگران معلق بماند؟

البته به عنوان اولى اين تعليق روا نمى باشد، ولى به عنوان ثانوى مى‌شود آن را نافذ نمود.

٧. روش جمع وجوهات شرعى حفظ آنان توسط كدام افراد، زير عنوان كدام اداره با چه شرايطى در مديران اين اداره، صورت گيرد؟