رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٩ - توجيه تثليث از راه وحدت وجود!!

پاى استدلاليان چوبين بود

پاى چوبين سخت بى تمكين بود

گر كسى از عقل با تمكين بودى‌

فخر رازى راز دار دين بودى‌

اينكه گفتى پاى چوبين شد ذليل‌

ورنه بودى فخر رازى با دليل‌

فخر رازى نيست جز مرد شكوك‌

گر بگويى از نصير الدين بكوك‌

هست در تحقيق برهان او ستاد

داد خاك خرمن شبهه به باد

فرق ناكرده ميان عقل و وهم‌

طعنه بر برهان مزن اى كج بفهم‌

ما را نه به نيست اختيار و نه به است‌

از هستى ذات اوست هر هست كه هست‌

هر نيست كه هست شد همان هست كه نيست‌

هر هست كه نيست شد همان نيست كه هست‌

زاهد چه بلايى تو كه اين رشته تسبيح‌

از دست تو سوراخ به سوراخ گريزد

در كليسا به دلبر ترسا

گفتم اى دل بدام تو در بند

وى كه دارت به تار زنارت‌

هر سر موى من جدا پيوند

ره به وحدت نيافتن تا كى‌

ننگ تثليث بر يكى تا چند

نام حق يگانه چون شايد

كه اب و ابن و روح قدس نهند

لب شيرين گشود با من گفت‌

وز شكر خنده ريخت از لب قند