رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩ - بيكارى و كم كارى و پركارى

مى‌باشد.

عوامل گوناگون عادى و غير عادى و غير مترقبه در زندگى وزندگانى ما تأثير دارند، ولى اگر بناى ما بر پركارى با تفسيرى كه نموديم و بر اساس يك هدف مستمر انسانى استوار باشد مى‌شود حتى در نظام تنازع در بقاء مثبت تر و انسانى تر پايدارى نموده و خدمت نيكوتر به خود و مردم نمود.

بسيار تفاوت دارد كه به عنوان يك زنده جان، بيكارى و بى هدفى را بپذيريم و يا به عنوان انسان سرگردان و سردرگم در تاريكى راه برويم و يا مانند كودكان به بازيچه و ملعبه دل خوش داريم، يا به عنوان يك موجود برتر و مقاوم، تغيير دهنده و متكى بر استعداد عالى خود به پركارى نه به حساب سال هاى عمركه به ساعات آن، عمر خود را بگذرانيم و در مقابل صرف ساعات عمر، حساس باشيم كه بدون دست آورد هاى متصلِ به اهداف كلى و دراز مدت زندگانى نگذرند.

در حديثى معتبر رسيده است‌كسى‌كه دو روزش مساوى باشد، مغبون و خسارت مند است؛ و هركس روز دوم او بهتر دو روز باشد مغبوط و مستحق غبطه ديگران است؛ و هر كس روز دوم او بدترين روز او باشد ملعون است، هركس زيادت (خوبى و خير را) در خود نبيند رو به نقصان وكمبودى است، و هركسى كه رو به كمى‌باشد مرگ براى او بهتر از زندگانى است (و يا مردن براى او بهتر از زندگى است).

اين حديث را كلينى و صدوق از امام صادق (ع) نقل كرده اند و سند صدوق معتبر است، صاحب نظران جاه رسيده دوست ندارند عمر خود را به سال و ماه حساب كنند كه نيكو مى‌دانند به ساعت و دقيقه حساب شود، اگر هيزم و اشياى ارزان قيمت به خروار قيمت گزارى مى‌شود، طلا به‌گرام و نخود و يا مثقال قيمت گزارى و فروخته مى‌شود، عمر آدمى به مراتب از طلا با ارزش تر و از همه نعمت هاى مادى گران بها، گران تر مى‌باشد.