رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٢ - ١١) نور ستارگان

آن ستارگان به چشم راديو تلسكوپ ها مى‌رسد ٩ هزار ميليون سال در راه بوده تا اينكه به زمين رسيده است.

گفتيم «امروز و امشب» و ممكن است تصور كنند كه اشتباه مى‌كنيم چون در روز نمى‌توان ستارگان را ديد.

اما نديدن ستارگان در روز، جز موارد ضعف دوره‌ظاى بود كه نوع بشر راديو تلسكوپ نداشت و امروز با داشتن راديو تلسكوپ مانند" راديو تلسكوپ آرسى بوئه" واقع در" پروتوريكو" كه قطر آن سه صد متر است، مى‌توانند هنگام روز هم ستارگان را ببينند.

روشنايى بعضى از اين ستارگان موسوم به كوآزر ده هزار مليارد برابر نور خورشيد ما مى‌باشد.

بايد بگوييم كه در اين رقم نه اشتباه راه يافته و نه اغراق.

واحد مقياس سنجش نور ستارگان از طرف منجمين نور خورشيد ماست. بعضى از منجمين از قرن هيجدهم به اين طرف رفته رفته عادت كرده بودند كه از اجرام بزرگ نورانى كه در جهان كشف مى‌شود، حيرت ننمايد و اعداد نجومى آن ها را دوچار شگفتى نكند، معهذا از سال ١٩٦٣ ميلادى كه اولين كوآزر كشف گرديد، عقل دانشمندان نجومى متزلزل شده است، و وقتى پشت راديو تلسكوپ آرسى بوئه يك كوآزر دور دست را مورد مطالعه قرار مى دهند، سر را با دو دست مى گيرند كه مبادا عقل از سر شان برود و ديوانه شوند.

كوآزر ها آن قدر نورانى هستند كه روشنايى آن ها ده هزار مليارد برابر نور خورشيد مى‌باشد و لذا بدون اينكه دوچار اغراق بشويم مى‌توانيم بگوييم كه خورشيد ما در قبال يك كوآزر چون يك چراغ خاموش است. و براى اينكه ده هزار مليارد برابر خورشيد بهتر در نظر مجسم شود مى‌توانيم عدد يك را بنويسيم‌