رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٩٠ - به نظر يك روزنامه كابل
مقامات ارشد القاعده و گماردن ٨ هزار نيرو در ايالت وزيرستان (مرز بين پاكستان و افغانستان)، جهت مبارزه با شبه نظاميان القاعده اشاره كرد.
جالب اين كه پرويز مشرف در سپتامبر ٢٠٠٦ اعلام مىكند كه «بسيارى از آن ٨ هزار نفر در درگيرى ها كشته شده اند اما بالأخره كمر طالبان پاكستان شكسته شد». اين البته بر آمده از روى كرد خاصى سياسى ارتش پاكستان است. بازگشت به مقاله سال ٢٠٠٨" اشلى جى تليس(Ashley j Tellis) " از مؤسسه صلح بين الملل كارنگى،- كه در آن مىآورد: «هركجا ارتش پاكستان احساس كند كه شبه نظاميان تروريست در مسير اهداف ملى آن گام بر نمىدارد، گوش آن ها را مى پيچانند».- شكلى واضح ترى از اين حقيقت به ما مىنماياند.
حمايتI S I از تروريسم و طالبان، بزركترين مانع بر سر راه تحقق صلح دوستى بين پاكستان و افغانستان است. دولت اوباما طى چند سال اخير تلاش بسيارى براى شكل گيرى همكارى و صلح سه جانبه تحت عنوان" محور تعاون امريكا- پاكستان- افغانستان" به كار گرفته است، اما افغانستان پيوسته عدم رضايت خود از پاكستان به علت حمايت از حضور تروريسم در اين كشور را اعلام كرده است. در نقطه مقابل، مشرف در سال ٢٠٠٦ منكر اين حمايت شد؛ و آصف على زردارى (همسر بى نظير بوتو- در مصاحبه خود با شبكه" سى ان ان" در مى ٢٠٠٩، انكار اين حمايت را اين گونه ابراز داشت: «ببينيد اين كه مى گويند ما از تروريسم حمايت مىكنيم، حرف بى جاست؛ هر سازمان اطلاعاتى منابع خود را دارد، مثلا اگر بگوييم سازمان سيا با القاعده همكارى مىكند، شما مى پذيريد؟ اين كه ما منابع خاص خود را داريم، به اين معنا نيست كه با تروريست ها همكارى مىكنيم».
" اشلى تليس" در فبرورى ٢٠٠٨ در گفتگوى خود با وبسايت"CFR .Org " قوياً بر اين تأكيد كرد كهI S I القاعده را به عنوان يك" سرمايه استراتژيك" مى