رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٩ - ١١) نور ستارگان

در نفس خود ضرب كنند شماره اتم هاى كه در جهان هست به دست مى‌آيد.

روزى كه ادينگتون شماره اتم هاى هستى را با اين فرمول رياضى حساب كرد، منجمين عقيده داشتند كه شماره كهكشان به طور تقريب يك ميليون عدد است.

در آن موقع هنوز دوربين نجومى رصد خانه كوه «پالومر» در آمريكا جهان را تا دو هزار ميليون سال نورى به چشم منجمين رسانيد وجود نداشت؛ و راديو تلسكوپ اختراع نشده بود.

اگر امروز ادينگتون زنده بود و به وسيله راديو تلسكوپ موفق به ديدن كوآزر ها مى‌شد، در فرمولى كه جهت شمردن اتم هاى جهان داده بود تجديد نظر مى كرد؛ چون دنياى ادينگتون يعنى دنياى كه در سال ١٩٠٠ ميلادى به چشم منجمين و علماى فيزيك مى‌رسيد نسبت به دنياى امروز آن قدر كوچك است كه بدون اينكه در ورطه اغراق بيفتيم مى‌توانيم بگوييم مانند يك فنجان آب است نسبت به آب يك اقيانوس.

جعفر صادق گفت و اظهار كرد كه غير از خداوند كسى از تعداد آن ها اطلاع ندارد. و مفهوم ديگر اين نظريه است كه نوع بشر قادر به احصاى عوالم كبير و صغير نيست، و نمى‌تواند آن را بشمارد.

فرق بين عالم كبير و عالم صغير از لحاظ جعفر صادق در حجم آن است، نه در جرم آن؛ و اين هم نظريه‌اى است كه علم فيزيك امروز تصديق مى‌كند.

ما قبلا (در كتاب مغز متفكر جهان) گفتيم اگر فضاى خالى بين الكترون ها و هسته اتم از بين برود، كره زمين به اندازه يك توپ فوتبال مى‌شود، ولى وزن آن توپ فوتبال مساوى است با وزن كره زمين در حال حاضر.

توپ فوتبال را براى اينكه به ذهن آشنا مى‌باشد مثال زديم، و گرنه بعد از بين رفتن فضاى خالى، حجم كره زمين از يك توپ فوتبال كوچكتر خواهد شد،