گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١ - ٤/ ٢ پاسدارى از حدود و وقتهاى نماز

از ذكر خدا غافل نمى‌كند[١]-: اينها تاجرانى بودند كه چون وقت نماز فرا مى‌رسيد، تجارت را رها مى‌كردند و به سوى نماز مى‌رفتند. اينان از كسانى كه تجارت نمى‌كنند، اجر بيشترى دارند.[٢]

٦٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:

مواظبت بسيار شخص بر انجام نمازها، براى ديندار بودنش كفايت مى‌كند.[٣]

٦١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:

هر كس نماز را در وقتش بخواند و وضويش را كامل بگيرد و قيام و خشوع و ركوع و سجودش را كامل به جا بياورد، نمازش درخشان و تابناك در مى‌آيد و مى‌گويد: خدا حفظت كند، آن گونه كه مرا حفظ كردى![٤]

٦٢. صحيح ابن خزيمة-

به نقل از شرحبيل بن حسنه-: پيامبر خدا با يارانش نماز خواند و سپس ميان دسته‌اى از آنان نشست. مردى وارد شد و به نماز ايستاد و ركوع كرد؛ ولى سجودش، مانند نوك زدن پرنده بود.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا او را مى‌بينيد؟ هر كس با اين وضعيت بميرد، به غير دين محمّد مرده است. در نمازش نوك مى‌زند، همان گونه كه كلاغ به‌

[١]. سوره نور: آيه ٣٧.

[٢]. كانوا أصحابَ تِجارَةٍ، فَإِذا حَضَرَتِ الصَّلاةُ تَرَكُوا التِّجارَةَ وَانطَلَقوا إلَى الصَّلاة، وهُم أعظَمُ أجراً مِمَّن لَم يَتَّجِر( كتاب من لا يحضره الفقيه: ج ٣ ص ١٩٢ ح ٣٧٢٠، مجمع البيان: ج ٧ ص ٢٢٧).

[٣]. حَسبُ الرَّجُلِ من دينِهِ كَثرَةُ مُحافَظَتِهِ عَلى‌ إقامَةِ الصَّلَواتِ( تنبيه الخواطر: ج ٢ ص ١٢٢).

[٤]. مَن صَلَّى الصَّلاةَ لِوَقتِها، وأسبَغَ لَها وُضوءَها، وأتَمَّ لَها قِيامَها وخُشوعَها ورُكوعَها وسُجودَها، خَرَجَت وهِيَ بَيضاءُ مُسفِرَةٌ تَقولُ: حَفِظَكَ اللَّهُ كَما حَفِظتَني( المعجم الأوسط: ج ٣ ص ٢٦٣ ح ٣٠٩٥، تفسير الفخر الرازى: ج ٢٣ ص ٨٤).