گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٤ - ١٢/ ٥ ويژگى نماز امام حسين ٧ در روز عاشورا

٣٧٥. الملهوف:

وقت نماز ظهر كه فرا رسيد، حسين عليه السلام به زهير بن قين و سعيد بن عبد اللَّه حنفى فرمان داد كه با نيمى از افراد، جلو بايستند. سپس نماز خوف را با بقيه گزارد. تيرى به حسين عليه السلام رسيد. سعيد بن عبد اللَّه حنفى، پيش رفت و با پيكرش به نگهبانى از امام عليه السلام پرداخت و گام از گام بر نداشت تا اين كه به زمين افتاد، در حالى كه مى‌گفت: «خدايا! آنان را همچون عاد و ثمود، لعنت كن. خدايا! سلامم را به پيامبرت برسان و آنچه درد زخم كشيده‌ام، به او خبر ده، كه من پاداش تو را در يارى دادن به فرزندان پيامبرت خواستارم». پس عهدش را به سر آورد و شهيد گشت. رضوان خدا بر او باد! پس جز آنچه از ضربت شمشيرها و نيزه‌ها بر او بود، سيزده تير در تنش يافت شد.[١]

---

[١]. حَضَرَت صَلاةُ الظُّهرِ فَأَمَرَ الحُسَينُ عليه السلام زُهَيرَ بنَ القَينِ وسَعيدَ بنَ عَبدِاللَّهِ الحَنَفيَّ أن يَتَقَدَّما أمامَهُ بِنِصفِ مَن تَخَلَّفَ مَعَهُ، ثُمَّ صَلّى‌ بِهِم صَلاةَ الخَوفِ، فَوَصَلَ إلَى الحُسَينِ عليه السلام سَهمٌ فَتَقَدَّمَ سَعيدُ بنُ عَبدِاللَّهِ الحَنَفيُّ ووَقَفَ يَقيهِ بِنَفسِهِ، ما زالَ ولا تَخَطّى‌ حَتّى‌ سَقَطَ إلَى الأَرضِ وهُوَ يَقولُ:

اللَّهُمَّ العَنهُم لَعنَ عادٍ وثَمودَ، اللَّهُمَّ أبلِغ نَبيَّكَ عَنِّي السَّلامَ وأبلِغهُ ما لَقيتُ مِن ألَمِ الجِراحِ، فَإِنّي أرَدتُ ثَوابَكَ في نَصرِ ذُرّيَّةِ نَبيِّكَ. ثُمَّ قَضى‌ نَحبَهُ رِضوانُ اللَّهِ عَلَيهِ، فَوُجِدَ بِهِ ثَلاثَةَ عَشَرَ سَهمًا سِوى‌ ما بِهِ مِن ضَربِ السُّيوفِ وطَعنِ الرِّماحِ( الملهوف: ص ١٦٥، مثير الأحزان: ص ٦٥).