گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١ - درآمد

آله الصلاة والسلام- را مشاهده كرده‌ايم؛ كه خداوند منّان، ما و شما را به اين نعمت بزرگ، منّت نهد.[١]

كسانى كه توفيق خواندن نماز- با توصيفى كه در كلام امام رحمه الله بدان اشاره شده- را يافته‌اند، مى‌دانند لذّتى كه اهل معرفت از نماز مى‌برند، قابل مقايسه با هيچ لذّتى نيست.

بالاتر از لذايذ مادّى‌

آية اللَّه بهجت در باره لذّت بردن اولياى الهى از نماز، نقل كرده‌اند كه:

استاد اخلاق ما در نجف (مرحوم آقاى قاضى) مى‌فرمود: «اگر لذّت نماز را بدانند، مى‌دانند كه در دنيا، لذّتى بالاتر از نماز نيست».

فرزند آية اللَّه بهجت، پس از نقل اين مطلب از پدر بزرگوار خود براى اين جانب، افزود كه: ايشان به دليل بسيارىِ نماز، دچار ضعف مى‌شدند. به همين خاطر، در صدد برآمديم از نمازهاى [مستحبّىِ‌] ايشان بكاهيم؛ اما ايشان در مقابل مى‌فرمود:

اگر سلاطين عالَم مى‌دانستند كه انسان، در حال نماز، چه لذّت‌هايى مى‌بَرد، هيچ گاه دنبال لذايذ مادّى نمى‌رفتند.

لذّتبخش‌تر از بهشت!

مرحوم آية اللَّه سيّد احمد فِهرى (م ١٣٨٥ ش)[٢] براى اين جانب نقل كردند كه:

[١]. صحيفه امام: ج ٢٠ ص ١٥٥- ١٥٦.

[٢]. نماينده امام و رهبرى در سوريه و امام جمعه زينبيّه دمشق. گفتنى است كه ايشان، اين‌مطلب را در تاريخ ١٦/ ٨/ ١٣٧٧ در سوريه براى اين جانب نقل كردند.