نماز ظهر روز جمعه شده بود. سپس زكات دارايى‌ها واجب شد. پس از آن، حج و عمره و حلال و حرام و امور ممنوع و مجاز و استحباب و كراهت و نيز جهاد و ولايت امير مؤمنان عليه السلام مقرّر شدند.[١]

٨. امام زين العابدين عليه السلام‌-

خطاب به كسى كه به ايشان گفت: نمازى كه مسلمانان اكنون مى‌خوانند، كِى بر آنان واجب شد؟-: در مدينه و هنگامى كه دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله بالا گرفت و اسلام نيرومند شد و خداوند عز و جل جهاد را بر مسلمانان واجب كرد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هفت ركعت بر نماز افزود: دو ركعت در هر يك از نمازهاى ظهر و عصر، يك ركعت در مغرب و دو ركعت در نماز عشا، و نماز صبح را بر همان حالت كه خداوند واجب فرموده بود، باقى گذاشت؛ زيرا فرشتگان صبح و شب، در نماز صبح پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حاضر مى‌شدند و فرشتگان روز، شتاب مى‌كردند كه از آسمان فرود بيايند و فرشتگان شب، شتاب داشتند به آسمان بروند و اين، همان سخن خداى متعال است: و قرائت فجر را [به پا دار] كه مشهود [همگان‌] است‌[٢]، يعنى‌

[١]. العِباداتُ لَم يُشرَع مِنها مُدَّةَ مُقامِهِ بِمَكَّةَ إلَّاالطَّهارَةُ وَالصَّلاةُ، وكانَت فَرضاً عَلَيهِ وسُنَّةً لِامَّتِهِ، ثُمَّ فُرِضَتِ الصَّلَواتُ الخَمسُ بَعدَ إسرائِهِ وذلِكَ فِي السَّنَةِ التّاسِعَةِ مِن نُبُوَّتِهِ، فَلَمّا تَحَوَّلَ إلَى المَدينَةِ فُرِضَ صِيامُ شَهرِ رَمَضانَ فِي السَّنَةِ الثّانِيَةِ مِنَ الهِجرَةِ في شَعبانَ، وحُوِّلَتِ القِبلَةُ، وفُرِضَ زَكاةُ الفِطرِ، وفُرِضَت فيها صَلاةُ العيدِ، وكانَ فَرضُ الجُمُعَةِ في أوَّلِ الهِجرَةِ بَدَلًا مِن صَلاةِ الظُّهرِ، ثُمَّ فُرِضَت زَكاةُ الأَموالِ، ثُمَّ الحَجُّ وَالعُمرَةُ، وَالتَّحليلُ وَالتَّحريمُ، وَالحَظرُ وَالإِباحَةُ، والاستِحبابُ وَالكِراهَةُ، ثُمَّ فُرِضَ الجِهادُ، ثُمَّ وِلايَةُ أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام( المناقب، ابن شهرآشوب: ج ١ ص ٤٣، العدد القويّة: ص ٣٤٣ ح ١٧).

[٢]. سوره اسرا: آيه ٧٨.