گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧ - نماز در روزگار عيسى عليه السلام

است و مريم عليها السلام آن را انجام مى‌داده است. در باره يحيى فرزند زكريّا نيز در كتاب المحاسن برقى، حديثى است كه بر نماز خواندن او دلالت دارد.[١] همچنين حديثى هست كه يحيى عليه السلام امر خداوند به نماز را به بنى اسرائيل ابلاغ كرده است.[٢]

نماز در روزگار عيسى عليه السلام‌

به نقل قرآن كريم، عيسى بن مريم عليه السلام در دامان زنى پاك‌دامن متولد شد كه در عبادتكده مى‌زيست و به نماز مى‌ايستاد و رزقش را از خداوند در محراب نمازش دريافت مى‌كرد. عيسى عليه السلام همچنين در نخستين روزهاى تولدش و در همان گهواره، با اعجاز الهى، زبان گشوده و وصيت الهى به نماز را بيان كرده است.[٣] احاديث نيز به تشريع نماز در آيين او تصريح كرده و آن را وظيفه عمومى همه گروندگان به او شمرده‌اند.[٤] نماز و كيفيت و فوايد آن در انجيل امروزين نيز موجود است و برخى آن را همراه روزه از مهم‌ترين عبادت‌ها نزد مسيحيان مى‌دانند.[٥]

در پايان و با مراجعه به متن گزارش‌هايى كه به آنها اشاره شد، مى‌توان نتيجه گرفت كه نماز به عنوان يك آيين عبادى، در همه دين‌هاى توحيدى وجود داشته، بلكه يكى از مهم‌ترين اعمال و مناسك اين آيين‌ها بوده‌

[١]. ر. ك: المحاسن: ج ٢ ص ٢٢٢ ح ١٦٦٧.

[٢]. ر. ك: سنن الترمذى: ج ٥ ص ١٤٨ ح ٢٨٦٣.

[٣]. ر. ك: سوره مريم: آيه ٣٠- ٣١.

[٤]. ر. ك: تفسير العيّاشى: ج ١ ص ١٧٥ ح ٥٢.

[٥]. براى نمونه، ر. ك: انجيل متّى: فصل ١٤ و ٢١، قاموس الكتاب المقدّس: ص ٨٨٧، مقارنة الأديان، احمد شبلى: ص ٢٠٢.