گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٩ - تضييع نماز از ديدگاه مفسران

او از تضييع مال، نهى كرد، يعنى: از اين كه در غير اطاعت خداى متعال هزينه شود و يا در مصرف آن، زياده‌روى و ولخرجى گردد، نهى كرد.

روشن است كه هر يك از اين موارد اخير، به اتلاف و بى‌ثمر كردن مال مى‌انجامد. نتيجه اين كه: اين واژه در لغت و نيز در كاربردهايش در متون دينى، به معناى ترك و تلف كردن و هلاك نمودن و در يك كلام، تباه كردن چيزى است، خواه با ترك كلّى باشد و يا با به جا آوردن نادرست و بدون لحاظ شرايط و ملزومات آن، به گونه‌اى كه نتيجه و فايده آن، حاصل نشود، كه در اين صورت با ترك آن، تفاوتى ندارد و مى‌توان آن را هلاك شده و از ميان رفته دانست.

تضييع نماز از ديدگاه مفسّران‌

بنا به گفته امين الإسلام طَبْرِسى،[١] بسيارى از مفسّران كهن، آيه سوره مريم را ناظر به تأخير نماز و به جا آوردن آن در غير وقت و گروه اندكى نيز آيه را مربوط به ترك نماز دانسته‌اند. طَبْرِسى، بدون ذكر مستند خود، معناى نخست را منقول از امام صادق عليه السلام مى‌داند، كه به نظر مى‌رسد سخن وى اشاره به اين حديث از امام صادق عليه السلام باشد:

إنَّ العَبدَ إذا صَلَّى الصَّلاةَ فى وَقتِها و حافَظَ عَلَيهَا ارتَفَعَت بَيضاءَ نَقِيَّةً، تَقولُ: حَفِظتَنى حَفَظَكَ اللَّهُ، و إذا لَم يُصَلِّها لِوقَتِها و لَم يُحافِظ عَلَيهَا ارتَفَعَت سَوداءَ مُظلِمَةً، تَقولُ: ضَيَّعتَنى ضَيَّعَكَ اللَّهُ.[٢]

[١]. ر. ك: مجمع البيان: ج ٦ ص ٨٠٣.

[٢]. ر. ك: ح ٣٩٧.