گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٦ - ١٢/ ٢ - ٢ اهتمامش به اول وقت

١٢/ ٢: ويژگى نماز امام على ٧

١٢/ ٢- ١: نمازش، نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود

٣٦٣. مسند ابن حنبل‌-

به نقل از مطرّف بن عبد اللَّه-: من و عمران بن حصين، در كوفه پشت سرِ على بن ابى طالب عليه السلام نماز گزارديم. هر گاه ركوع مى‌كرد يا به سجده مى‌رفت، براى ما تكبير مى‌گفت. و در همه تكبير گفت.

هنگامى كه از نماز فارغ شديم، عمران به من گفت: از مدّت‌ها پيش- يا گفت: از فلان وقت- نمازى شبيه‌تر از اين (نماز على عليه السلام) به نمازِ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به جا نياورده بودم.[١]

١٢/ ٢- ٢: اهتمامش به اوّل وقت‌

٣٦٤. كشف اليقين‌-

در توصيف نماز امام على عليه السلام-: ايشان روزى در جنگ صفّين، سرگرم پيكار و جنگ بود و با اين همه ميان دو صف، مراقب خورشيد بود.

ابن عباس به ايشان گفت: اى امير مؤمنان! اين چه كارى است؟

فرمود: «به زوال خورشيد مى‌نگرم تا نماز بگزاريم».

[١]. صَلَّيتُ أنَا وعِمرانُ بنُ حُصَينٍ بِالكوفَةِ خَلفَ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ، فَكَبَّرَ بِنا هذَا التَّكبيرَ حينَ يَركَعُ وحينَ يَسجُدُ فَكَبَّرَهُ كُلَّهُ، فَلَمَّا انصَرَفنا قالَ لي عِمرانُ: ما صَلَّيتُ مُنذُ حينٍ- أو قالَ: مُنذُ كَذا وكَذا- أشبَهَ بِصَلاةِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله مِن هذِهِ الصَّلاةِ، يَعني صَلاةَ عَلِيٍّ عليه السلام( مسند ابن حنبل: ج ٧ ص ٢٠٠ ح ١٩٨٨١، المعجم الكبير: ج ١٨ ص ١١٧ ح ٢٢٩).