گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧ - ١/ ١ نماز در امتهاى پيشين

فصل يكم: تشريع نماز

١/ ١: نماز در امّت‌هاى پيشين‌

قرآن‌

پروردگارا! من [يكى‌] از فرزندانم را در درّه‌اى بى‌كشت و زرع، نزد خانه گرامى‌ات، سكونت دادم- پروردگارا- تا نماز را به پا دارند. پس دل‌هاى برخى از مردم را به سوى آنان گرايش ده و آنان را از محصولات [مورد نيازشان‌] روزى بده. باشد كه سپاس بگزارند!.[١]

به موسى و برادرش وحى كرديم كه: براى قوم خود، خانه‌هايى در مصر فراهم كنيد و سراهايتان را رو به روى هم [و يا قبله و عبادتگاه‌] قرار دهيد و نماز برپا داريد و [اى موسى!] مؤمنان را مژده بده.[٢]

[١]. سوره إبراهيم، آيه ٣٧: رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ‌.

[٢]. سوره يونس، آيه ٨٧: وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ‌.