گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٨ - ٩ جمع ميان دو نماز

عمر و خود تو در آغاز حكومتت. پس نمى‌دانم مرجع [كار تو] چيست!؟ گفت: نظرى است كه بِدان رسيده‌ام.[١]

همچنين مسلم در كتاب خود از ابن عمر گزارش كرده است:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مِنا دو ركعت نماز گزارد و پس‌از ايشان، ابو بكر و پس از ابو بكر، عمر و عثمان در آغاز خلافتش، چنين كردند.

پس از آن، عثمان نماز را چهارركعتى خواند. ابن عمر هر گاه با امام [به جماعت‌] نماز مى‌گزارد، چهارركعتى نماز مى‌خواند و هر گاه به تنهايى به نماز مى‌ايستاد، دوركعتى مى‌خواند.[٢]

و نيز در كتاب المحلّى آمده:

از طريق سفيان بن عيينه از امام صادق عليه السلام از پدرش نقل است كه:

عثمان در مِنا بيمار شد. على عليه السلام آمد و به ايشان گفته شد: براى مردم نماز بگزار. فرمود: «اگر مى‌خواهيد، همچون پيامبر خدا- يعنى دوركعتى- نماز مى‌گزارم». گفتند: نه، فقط نماز امير المؤمنين عثمان! او (على عليه السلام) نيز سر باز زد.[٣]

اكنون اين فقيهان اهل سنّت اند كه بايد از عهده پاسخ اين پرسش بر آيند كه: چگونه رفتار غير مستند خليفه سوم، بر قول و فعل پيامبر خدا و اهل بيت و اصحاب ايشان و نيز دو خليفه نخست، رجحان يافته است؟!

٩. جمع ميان دو نماز

اهل سنّت، نمازهاى «ظهر و عصر» و «مغرب و عشا» را جدا از يكديگر

[١]. تاريخ الطبرى: ج ٤ ص ٢٦٧.

[٢]. صحيح مسلم: ج ١ ص ٤٨٢ ح ١٧.

[٣]. المحلّى: ج ٤ ص ٢٧٠.