گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٢ - نماز قصر در قرآن

و قد أجمعت الامّة على مشروعية القصر.[١]

امّت بر مشروع بودن قصر [نماز مسافر]، اجماع دارند.

با اين حال، ملاحظه كتب فقهى، گوياى آن است كه احكام و چگونگى نماز قصر، مورد اختلاف قرار گرفته است. اماميّه و حنفيّه، قصر خواندن نمازهاى چهارركعتى را واجب تعيينى دانسته‌اند؛ ليكن ديگر فرقه‌هاى اهل سنّت، قصر را تنها مجاز مى‌دانند، هر چند همينان، خود، در افضليّت قصر يا اتمام، هم‌داستان نيستند.[٢]

نماز قصر در قرآن‌

قرآن كريم در سوره نساء به مسئله قصر نماز پرداخته، چنين مى‌فرمايد:

وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً؛[٣]

و چون در زمين سفر مى‌كنيد، اگر بيم آن داشتيد كه كافران به شما زيان رسانند، بر شما گناهى نيست كه نماز را كوتاه كنيد. همانا كافران، دشمن آشكار شمايند.

هر چند به حكم ذيل آيه چنين به نظر مى‌رسد كه به قصر خواندن نماز، مربوط به سفرهاى جهادى است، ليكن مراجعه به آراى تفسيرى و فتاواى فقهى، نشان مى‌دهد كه عالمان اسلامى، جز اندكى از آنان، سفرهاى مختلف را مشمول اين حكم مى‌دانند.

[١]. الفقه على المذاهب الأربعة: ج ١ ص ٦٠٨.

[٢]. ر. ك: بداية المجتهد: ج ١ ص ١٣٤.

[٣]. سوره نساء: آيه ١٠١.