گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - ٢ اذان

كان يقول: الوُضوءُ غَسلتانِ و مَسحَتانِ.[١]

همواره مى‌گفت: وضو، دو شستن و دو مسح دارد.

٢. اذان‌[٢]

اذان، علاوه بر يادآورى وظيفه فردى، يك شعار سياسى- اجتماعى نيز هست. از اين رو شايسته است كه در جوامع اسلامى، هر شب و روز، شعار توحيد و نفى شرك و دعوت به ارزش‌هاى دينى با صداى بلند تكرار شود.

با اين همه و با وجود اهتمام پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، متأسفانه پس از رحلت ايشان، اذان در معرض تغييراتى قرار گرفت و برخى بندهاى آن به اتكاى برداشت‌هاى فردى، كاسته يا افزوده شد.

گفتنى است بر پايه آموزه‌هايى كه از امامان اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده، در شبى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به معراج برده شد، همزمان با رسيدن به بيت المعمور و فرا رسيدن وقت نماز، جبرئيل، اذان و اقامه گفت و فرشتگان و پيامبران، به امامت پيامبر صلى الله عليه و آله به نماز ايستادند. امام باقر عليه السلام نيز بندهاى اذان جبرئيل را به همان گونه و ترتيب، به شيعيان خود آموخته است.

از آن پس، پيامبر خدا بلال را براى گفتن اذان، با همان بندهاى مشخّص، مأمور ساخت و او نيز تا پايان حيات ايشان، آن اذان را ندا مى‌داد.[٣]

[١]. كنز العمّال: ج ٩ ص ٤٣٣ ح ٢٦٨٤٠.

[٢]. گفتنى است احاديث و مباحث مربوط به« اذان»، به تفصيل، پيش از اين در دانش‌نامه قرآن و حديث( ج ٢/ مدخل« اذان») و نيز به صورت مستقل در كتاب فرهنگ‌نامه اذان آمده است.

[٣]. ر. ك: تهذيب الأحكام: ج ٢ ص ٦٠ ح ٢١٠.