گزيده شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤ - درآمد

تصويرى زيبا از اسرار نماز

آية اللَّه بهجت، نماز را بدين‌سان تصوير مى‌نمايد:

نماز، به منزله كعبه، و تكبيرة الإحرام، پشت سر انداختن همه چيز غير خدا و داخل شدن در حرم الهى است، و قيام، به منزله صحبت دو دوست، و ركوع، خم شدنِ عبد در مقابلِ آقاست، و سجده، نهايت خضوع و خاك شدن در مقابل اوست. و وقتى عبد، در آخر نماز، از پيشگاهِ مقدّس الهى باز مى‌گردد، اوّلين چيزى كه سوغات مى‌آوَرَد، سلامى از ناحيه اوست.[١]

آية اللَّه بهجت، شخصاً آن قدر از انس با خدا لذّت مى‌برد كه طبق نقل نزديكان ايشان، نيمى از شبانه روز را به عبادت مشغول بود.[٢]

رمز خودسازى و سازندگى‌

چنان كه گفتيم بر اساس آموزه‌هاى قرآن كريم، پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام و تجربه بزرگان اهل معرفت، نماز، بالاترين نقش را در رشد و شكوفايى انسان دارد و در يك جمله: نماز، رمزخودسازى و سازندگى است. از اين رو، در نظام اسلامى، بايد تقويت و تعميق فرهنگ نماز، در صدر همه اولويت‌ها باشد؛ اما با كمال تأسف بايد گفت كه غالب مردم و حتى بسيارى از نخبگان، اين جان‌مايه حركت به سوى قلّه تكامل را، چنان كه بايد نمى‌شناسند، و آن چنان كه شايد، از آن، بهره نمى‌برند!

چه بسا، جويندگان كمال، عمرى را در جستجوى راه‌نما و مُرشد و دستور العمل‌هاى سُلوكى، به سر مى‌آورند، در حالى كه از اين كيمياى‌

[١]. زمزم عرفان: ص ٩٠.

[٢]. زمزم عرفان: ص ٩٠.